توسعه كارآفريني از طريق بهبود بهره‌وري نيروي كار (مطالعه نظام‌هاي مختلف توليد چغندرقند استان گلستان)

امروزه با توجه به كميابي منابع و عوامل توليد، ارتقاي بهره‌وري به‌عنوان بهترين و ﻣﺆﺛﺮﺗﺮﻳﻦ روش جهت دستيابي به رشد بخش كشاورزي، بسيار مهم و ضروري است. در بين عوامل توليد نيز كميت و كيفيت نيروي‌كار در مراحل مختلف توليد اهميت به‌سزايي دارد. لذا، اندازه‌گيري بهره‌وري ‌نيروي‌كار و بررسي عوامل مؤثر بر آن، موجب بهبود وضعيت كلي سيستم توليد مي‌شود. بر اين اساس در اين مطالعه به تعيين بهره‌وري نيروي‌كار در توليد محصول چغندرقند استان گلستان، همچنين بررسي عوامل مؤثر بر آن از طريق فرم‌هاي تابعي مختلف پرداخته شد. اطلاعات موردنياز از طريق تكميل تعداد 166 پرسشنامه به روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي در سال زراعي 1400 1399 جمع‌آوري گرديد. نتايج نشان داد ميانگين بهره‌وري جزئي نيروي‌كار در توليد چغندرقند استان گلستان در نظام‌هاي مختلف خرده مالك، متوسط و عمده مالك به ترتيب معادل 3.6، 4.1 و 4.7 كيلوگرم به ازاي هر نفر روزكار مي‌باشد. همچنين نتايج نشان داد متغيرهاي سطح زيركشت، هزينه كل ماشين‌آلات و هزينه كل نيروي‌كار تأثير مثبت و معني‌داري بر بهره‌وري نيروي‌كار و متغير تحصيلات با اثر منفي، رابطه معني‌داري با بهره‌وري نيروي‌كار ندارد. افزايش هزينه نيروي كار زماني منجر به افزايش بهره‌وري مي‌گردد كه ناشي از افزايش دستمزد در ازاي افزايش كيفيت نيروي‌كار نظير استفاده از نيروي كار با مهارت بالا، خلاق و كارآفرين باشد. بنابراين پيشنهاد مي‌گردد شرايط مناسب جهت به‌كارگيري نيروي‌كار با مهارت بالا، خلاق و كارآفرين در فرايند توليد بخش كشاورزي فراهم گردد تا ضمن توسعه كارآفريني،‌ افزايش بهره‌وري نيروي‌كار را نيز به همراه داشته باشد.