بررسي پهنه هاي متاثر از سيل خوزستان در بازه زماني 16 اسفند 1397 تا 4 ارديبهشت 1398 با استفاده از شاخص هاي NDVI، NDBaI و NDWI و تحليل روند تخريب تالاب هورالعظيم از سال 2000 تا 2022 با بهره گيري از مدل جنگل تصادفي (RTC)

پهنه آبي تالاب هورالعظيم يكي از منابع آبي مرزي ايران و عراق است كه در سالهاي اخير شاهد وقوع سيل هاي شديد و كاهش شديد سطح آب بوده و بحران هاي زيست محيطي را به شكل خشكسالي، نابودي مزارع و طوفان هاي گرد و غبار تجربه كرده است. در اين تحقيق براي بررسي روند تغييرات تالاب هورالعظيم در سال 2000 تا 2023 از الگوريتم جنگل تصادفي استفاده شده و در كنار آن براي بررسي گسترش پهنه هاي آبي ناشي از سيل فروردين 1398 از شاخص هاي طيفي NDWI، NDVI و NDBaI در بازه زماني 7 مارس، 8 آوريل و 24 آوريل 2019 بهره گرفته شد. با كاهش سطح تالاب، دماي 77 درجه سانتيگراد در ماه مي 2023 در برخي نقاط شمال شرق تالاب به ثبت رسيد. شاخص LST با شاخص NDBaI بيشترين همبستگي مثبت را به ميزان 0.72 در 7 مارس 2019 نشان داده و بيشترين همبستگي منفي بين شاخص NDVI و LST به ميزان 0.73 در سال 2000 به دست آمد. سطح تالاب هورالعظيم در سال 2000 معادل 256 كيلومتر مربع بوده و اين ميزان در سال 2023 به 780 كيلومتر مربع افزايش يافت. با اين وجود در زمان وقوع سيل فروردين 1398 در بيشترين شدت سيل، سطح آب تالاب به همراه آب خروجي رودخانه كرخه به 3200 كيلومتر مربع افزايش يافته است. در زمان وقوع سيل، پوشش گياهي كمترين ميزان خود را تجربه كرده و بيشترين مساحت كه به ميزان 11843 كيلومتر مربع اختصاص به زمين هاي باير داشته است. نتايج نشان مي دهد كه مدل جنگل تصادفي با دقت بالايي انواع مختلف كاربري ها را تشخيص داده است.