ارزيابي مديريت توسعه گردشگري پايدار ژئومورفوسايت‌ها براساس روش كامنسكو(مطالعه موردي: شهر هشجين)

گردشگري از عوامل اصلي توسعه پايدار در سطوح اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و زيست‌محيطي است. زمين‌گردشگري زير مجموعه گردشگري پايدار بوده و هدف آن حفظ منابع زمين گردشگري و توسعه گردشگري در مقاصد است. يعني هدايت گردشگران به نحوي كه ژئوسايت مورد بازديد براي نسل‌هاي آينده حفظ و قابل استفاده باشد. به‌طور كلي، دست‌يابي به توسعه پايدار موجب شده است كه مديرت توسعه‌ي گردشگري در كشورهاي در حال توسعه نظير ايران از اهميت دوچنداني برخوردار گردد؛ از اين‌رو هدف پژوهش حاضر، ارزيابي مديريت توسعه گردشگري پايدار ژئومورفوسايت‌هاي شهر هشجين مي‌باشد و براي دستيابي به هدف از روش كيفي براي شناخت ژئومورفوسايت‌ها و مدل كامنسكو براي ارزيابي كمي ژئومورفوسايت‌ها استفاده شده است. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد كه محدوده شهر هشجين داراي پتانسيل بالا براي توسعه ژئوتوريسم در همه ابعاد مي‌باشد. از ميان 11 ژئومورفوسايت منتخب، شهر هشجين با امتياز 61 از 100داراي بالاترين ارزش كمي بوده و رودخانه‌ي قزل‌اوزن‌ با امتياز و ارزش 61 داراي پتانسيل بالا و رتبه‌ي بعدي كوه اق‌اغ با امتياز 57 و جنگل‌هاي ارس با امتياز 56 بيشترين امتياز را به‌خود اختصاص داده‌اند.. بنابراين نتيجه‌گيري مي‌شود كه با بهره‌برداري مناسب، ايجاد امكانات و توسعه زيرساخت‌هاي مواصلاتي و رفاهي در مناطق ژئوتوريستي شهر هشجين جهت رونق اقتصادي و شكوفايي گردشگري اقدامات لازم صورت گيرد، و با برنامه‌ريزي دقيق و استفاده از كارشناسان علوم جغرافيايي و محيطي براي رسيدن به اين هدف اساس كار واقع شود.