شناسايي چالش‌هاي شهروندي سالمندان

سالمندي يكي از مسايل جدي سده چهاردهم شمسي ايران است. باتوجه به روند كنوني و پيش‌بيني‌هاي سازماني، ايران در دوره سالمندي قرار داد و در يكي دو دهه اخير وارد مرحله سالخوردگي خواهد شد. باتوجه به اثراتي منفي كه سالمندي بر جوامع متحمل مي‌گردد، لازم است تا در اين خصوص چالش‌ها و موانع اين قشر از جامعه براي حضور در شهرها شناسايي شود تا زمينه‌اي باشد براي برنامه‌ريزي به عنوان جامعه/شهر دوستدار سالمند. از همين‌رو و با توجه به اهميت موضوع، اين مطالعه در صدد شناسايي چالش‌هاي شهروندي سالمندان است. پژوهش حاضر از نوع اكتشافي بوده و جامعه آماري تحقيق را كارشناسان آشنا به موضوع تشكيل مي‌دهند كه به روش گلوله برفي، تعداد10 نفر از آنها به عنوان نمونه آماري تحقيق انتخاب شدند. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از مدلسازي ساختاري تفسيري (ISM) و تحليل MICMAC استفاده شد. نتايج تحقيق نشان داد كه از بين 23 عامل شناسايي شده اوليه، 14 عامل در محاسبه روايي محتوايي، ضريب CVR بالاي 0.75 را كسب كرده و به عنوان چالش‌هاي شهروندي سالمندان شناخته شدند. دسته‌بندي چالش‌ها نشان داد كه دو عامل استاندارد نبودن محيط زندگي و تبعيض در ارايه خدمات، كليدي‌ترين چالش‌هاي شهروندي سالمندان است كه برطرف نمودن آنها مي‌تواند تاثير زيادي در رفع نيازهاي سالمندان و تحقق شهر دوستدار سالمندان داشته باشد.