بررسي چند واژۀ فرارودي در «انيس الطالبين و عدّة السالكين»

پژوهش‌هاي گونه‌شناسي زباني، دربارۀ آثار دوره‌هاي مختلف يا منطقه‌اي خاص، بر اساس دو اصل مهم به نتيجه خواهد رسيد: نخست بسامد؛ يعني واژه يا عبارت در ديگر متون آن حوزۀ جغرافيايي نيز به همين شكل به كار رفته باشد و شواهد متعدد از متون مختلف اين ادعا را ثابت ‌كند، و دوم به كار نرفتن اين واژه‌ها و عبارات در متون حوزه‌هاي جغرافيايي ديگر كه تمايز متن را مشخص مي‌كند.پژوهش حاضر به بررسي چند واژه از تحرير مختصر انيس ‌الطالبين و عدّة السالكين با هدف گونه‌شناسي زباني پرداخته است. اين متن متعلق به فرارود است و تأثير گويش آن منطقه در آن آشكار است. از اين رو پژوهش دربارۀ تعدادي از واژه‌هاي اين متن و مقايسۀ آن با ديگر متوني كه در فرارود تأليف شده، اهميت احاطه بر دانش گونه‌شناسي زباني در شناخت و فهم دقيق كلمات و عبارات متن را بر ما آشكار مي‌كند. اين مقاله نشان مي‌دهد كه واژه‌هايي در اين متن به كار رفته كه شواهدي از آن‌ها فقط در ديگر متون فرارودي آمده و گاه در فرهنگ‌ها هم معناي صحيحي از آن واژه ارائه نشده است.