برآورد تقاضاي انرژي گاز طبيعي، برق و فرآورده‌هاي نفتي در صنايع كارخانه‌اي بر مبناي روش SURE

پس از وقوع بحران انرژي در دهه 1970 ، محققان به سمت پژوهش هاي گسترده در حوزه تقاضاي انرژي پرداختند به طور يكه، پيشرفتهاي قابل ملاحظه اي در مدلسازي تقاضاي انرژي و توسعه تكنيكهاي اقتصادسنجي براي تخمين آنها صورت پذيرفت. ارزيابي تقاضاي انرژي بخش صنعت به منظور سياست گذاري براي افزايش توليد و بهبود كارايي در اين بخش مهم و ضروري است. هدف از اين مطالعه برآورد تقاضاي انرژي هاي مصرفي عمده در بخش صنعت اعم از انرژي گاز طبيعي، انرژي برق و انرژي فرآورده هاي نفتي (نفت گاز و نفت كوره) در قالب سيستم معادلات همزمان طي دوره 1367-1398 است. نتايج اين پژوهش بر مبناي روش معادلات رگرسيون به ظاهر نامرتبط نشان مي دهد، تقاضا براي گاز طبيعي و فرآورده هاي نفتي بي كشش بوده و نهاده انرژي گاز طبيعي با انرژي برق و انرژي فرآورده هاي نفتي با گاز طبيعي جانشين هستند. همچنين افزايش ارزش افزوده بخش صنعت بر تقاضا براي انرژي گاز طبيعي و فرآورده هاي نفتي تأثير مثبت و معني دار داشته است. علاوه بر اين افزايش نسبت سرمايه به نيروي كار در بخش صنعت منجر به كاهش تقاضا براي انرژي گاز طبيعي و فرآورده هاي نفتي و افزايش تقاضا براي انرژي برق شده است.