نقش زنان در دستيابي به حق صلح در افغانستان

صلح بعنوان يك حقّ بشري در حوزه‌ حقوق عمومي از آرمان‌هاي چهل و چند ساله مردم افغانستان است؛ زيرا افغانستان كشوري است كه  بيش از چهار دهه در جنگ بسر مي‌برد. مسأله هم اين است كه رسيدن به صلح پايدار بدون مشاركت همگاني بخصوص مشاركت زنان امكان‌پذير نيست؛ زيرا صلح از حقوق نسل سوم يا بعبارتي حقوق همبستگي محسوب مي‌شود كه مبناي آن برابري و برادري بوده و حصول آن با مشاركت همگاني امكان‌پذير است. سياست افغانستان جديد در طول نزديك به سه قرن، هميشه با انحصارگرايي و حذف همراه بوده است.  لذا تا زماني كه  سياست مشاركتي و تلاش‌هاي فراگير و همه‌شمول صورت نگيرد، امكان رسيدن به صلح ميسر نيست. پرسش مقاله اين است زنان چگونه مي‌توانند در تأمين يا تحقق صلح پايدار در افغانستان نقش ايفا كنند؟ بر همين اساس نوشتار بر اين فرضيه استوار است كه در صورت تحقق نقش‌آفريني زنان در حوزه‌هاي عمومي بطور رسمي و غيررسمي امكان رسيدن به صلح پايدار ميسر مي‌شود. صلح پايداري كه در آن ساختارها و وضعيتي كه باعث منازعه مي‌گردد از بين برده شود؛ به همين لحاظ اگر ساختار همه‌شمول ضد استبدادي و فرهنگ همپذيري شكل بگيرد تا همه فارغ از قوم و جنس و مذهب بتوانند مشاركت كنند، افغانستان به صلح پايدار خواهد رسيد. لازم بذكر است اين تحقيق به شيوه توصيفي-تحليلي انجام شده است.