تاثير فراواني منابع طبيعي بر رشد اقتصادي كشورهاي منتخب در حال توسعه با در نظر گرفتن نقش كيفيت نهادي و سرمايه انساني

يكي از مباحثي كه در حال حاضر، رشد اقتصادي را تحت تاثير قرار داده است، وفور منابع طبيعي در كشورهايي است كه داراي منابع طبيعي هستند. در مطالعات اقتصادي به طور گسترده تاثير وفور منابع طبيعي بر رشد اقتصادي مورد مطالعه قرار گرفته است كه برخي از مطالعات تجربي موجود، نشانگر رابطه منفي بين وفور منابع طبيعي و رشد اقتصادي است. هدف اين مقاله بررسي تاثير وفور منابع طبيعي بر رشد اقتصادي بيست كشور منتخب در حال توسعه با در نظر گرفتن نقش كيفيت نهادي و سرمايه انساني، طي دوره زماني 2019-1995 است. طبق نتايج به دست آمده، درآمد منابع طبيعي بر رشد اقتصادي كشورهاي منتخب در حال توسعه تاثير منفي معنا دار دارد وكيفيت نهادي، مجموع سرمايه‌گذاري و شاخص سرمايه انساني بر رشد اقتصادي كشورهاي منتخب در حال توسعه تاثير مثبت و معنا دار دارند. با توجه به يافته‌هاي تحقيق، به نظر مي‌رسد كه فراواني منابع طبيعي از طريق عقب ماندگي سرمايه انساني و ضعف نهاد‌هاي حاكميتي باعث عقب ماندگي كشورهاي مورد مطالعه از توسعه شده است.