بررسي اثر تمركز صنعتي بر انتشار دي اكسيد كربن در بخش صنعت ايران

صنعتي شدن از يك طرف موتور رشد اقتصادي است و از طرف ديگر بيشترين اثر را در انتشار دي اكسيد كربن دارد. براساس ادبيات اقتصادي، يكي از مهم­ترين عامل هاي مهم در انتشار آلاينده هاي هوا، صنعتي شدن و ساختار توليد در بخش صنعت مي باشد. بر اين اساس هدف از اين تحقيق، بررسي اثر تمركز صنعتي بر انتشار دي اكسيد كربن است. اين تحقيق با استفاده از الگوي اقتصادسنجي پانل ديتا، براي 30 استان طي دوره زماني  1397-1390 انجام شده است. بررسي شاخص تمركز صنعتي در سطح استاني در دوره زماني موردمطالعه، نشان مي دهد بيشترين مقدار مربوط به استان بوشهر با 0.66 و  كمترين مقدار مربوط به استان قزوين با 0.018 بوده است. علاوه بر اين در سطح كشور اين شاخص از مقدار 110/۰ در سال ۱۳۹۰ به مقدار ۱۱۴/۰ در سال۱۳۹۷ افزايش يافته است.  نتايج حاصل از برآورد مدل نشان مي‌دهد كه تمركز صنعتي، شدت انرژي، جمعيت و توليد ناخالص داخلي اثر مثبت و معني‌داري بر انتشار دي اكسيد كربن دارد. باتوجه به نتايج تحقيق تنوع سازي فعاليت‌هاي صنعتي در استان‌هاي ايران براساس مزيت منطقه‌اي و استفاده از تكنولوژي‌هاي جديد توليد براي كاهش شدت مصرف انرژي و بنابراين كاهش انتشار آلايند‌ه‌ها توصيه مي گردد.