بررسي عوامل موثر بر تجارت درون صنعت سيمان در ايران و منتخبي از شركاي تجاري

با افزايش تعاملات بين‌المللي و استفاده از فن‌آوري‌هاي توليدي مشابه در سطح بين‌الملل، تجارت درون صنعت ميان كشورها به يك موضوع مورد توجه نظريه‌پردازان اقتصادي تبديل شده است و توجه به يك محصول توليدي غيرنفتي كه داراي مزيت نسبي باشد، مي‌تواند سهم بالايي در رشد تجاري كشورها داشته باشد. يكي از صنايع كاربردي و موثردر رشد تجاري ايران، صنعت سيمان است. بنابراين هدف از اين پژوهش، بررسي عوامل موثر بر تجارت درون صنعت ايران با شركاي تجاري منتخب در صنعت سيمان در سال‌هاي 1401-1388 با روش داده‌هاي تركيبي مي‌باشد. متغيرهاي اثرگذار شامل شاخص ليندر، انتشار دي اكسيدكربن، ارزش افزوده بخش صنعت، مسافت جغرافيايي و نرخ ارز حقيقي است.با توجه به نتايج، شاخص انتشار دي اكسيدكربن، تاثير منفي بر تجارت درون صنعتِ سيمان براي ايران و شركاي تجاري دارد و بين تمام متغيرهاي بررسي شده، بزرگ‌ترين ضريب را دارد. همچنين رابطه بين تجارت درون صنعت با ارزش افزوده بخش صنعت و مسافت جغرافيايي مثبت بدست آمد و متغيرهاي ليندر و نرخ ارز نيز داراي اثر غيرمعناداري بر تجارت درون صنعت شده‌اند.