بررسي جايگاه آموزش تلفيقي به منظور توسعه نيروي انساني در دانشگاه پيام نور

هدف اصلي پژوهش، بررسي جايگاه آموزش تلفيقي به منظور توسعه نيروي انساني در دانشگاه پيام نور بود. براي انجام پژوهش از روش توصيفي- پيمايشي استفاده شد. جامعه آماري تحقيق شامل3700 نفر از اعضاي هيأت ‌علمي دانشگاه پيام‌نور در سال تحصيلي1402-1401 بود كه با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي 302 نفر به ‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار اصلي جمع آوري اطلاعات، دو پرسشنامه محقق ساخته بود كه بعد از نظرسنجي به ترتيب براي آموزش تلفيقي پنج بعد مباني پداگوژيكي، روش‌شناسي، فن‌آوري، سبك‌هاي يادگيري و استراتژي سازماني با 40 شاخص و آلفاي كرونباخ 903/0 و براي توسعه نيروي انساني پنج بعد دانش و آگاهي، نگرش و بينش، مهارت ورزي، تفكر خلاقانه و رضايت شغلي با 39 شاخص و آلفاي كرونباخ 893/0 بدست آمد. براي تجزيه و تحليل داده ها، از آزمون رگرسيون سلسله مراتبي و معادلات ساختاري مبتني بر بسته نرم افزاري SPSS21استفاده شد. نتيجه اوليه پژوهش نشان داد كه آموزش تلفيقي بر توسعه نيروي انساني و ابعاد آن اثرگذار بوده است. به عبارتي، آموزش تلفيقي در سطح آلفاي 05/0 به ترتيب بر ابعاد دانش و آگاهي(573/0) بينش(510/0)، رضايت شغلي(362/0)، تفكر نقادانه(351/0) و مهارت ورزي(241/0) اثرگذار بوده است. نتيجه نهايي پژوهش نيز نشان داد، از آنجا كه مقدار خي دو نسبت به درجه آزادي(19/19.89 ) برابر با 05/1 كوچكتر از 3، شاخص نيكويي برازش برابر با 97/0و شاخص نيكويي برازش تعديل شده برابر با93/0 بزرگتر از 90 درصد استاندارد، مقدار ريشه خطاي ميانگين مجذورات تقريبي برابر با 0029/0كوچكتر از سطح معناداري استاندارد01/0و مقدار ارزش بحراني برابر با 38321/0 بزرگتر از سطح معناداري استاندارد 05/0 بوده كه از يك سو، بيانگر برازش خوب مدل بوده و از سوي ديگر، بيان كننده رابطه علي بين آموزش تلفيقي و توسعه نيروي انساني بوده است.