پديده خشكسالي و نقش مكانيزاسيون كشاورزي در وقوع يا پيشگيري از آن

يكي از موضوعات مهم و تاثيرگذار در آينده فناوري‌هاي كشاورزي نحوه مقابله با تغييرات اقليمي و محيطي است. امروزه مشكل كاهش آب موجود نه تنها چالشي براي ايران بلكه تهديدي براي كل جهان است. اما در اين ميان كشورهاي خاورميانه از جمله ايران سهم بيشتري در اين تهديد آبي دارند. بر اساس آمار منتشر شده سهم آب در بخش كشاورزي نسبت به بخش شهري و صنعتي بسيار بيشتر است و اين افزايش حدود 91 درصد اعلام شده است، در حالي‌كه ميانگين جهاني مصرف آب در بخش كشاورزي كمتر از 70 درصد است. بنابراين، لازم است براي اجراي نظام‌هاي كشاورزي كه آب كمي مصرف مي‌كنند و يا براي شرايط كم آبي مناسب هستند، راهكارهايي ارائه شود. مكانيزاسيون به‌عنوان مرحله توسعه هر كشت و زرعي مي‌تواند به توسعه نظام‌هاي كشاورزي اصلاحي مناسب شرايط بحران كم آبي كمك كند. در اين تحقيق ابتدا نظام‌هاي كشاورزي توسعه يافته با هدف كاهش مصرف آب شرح داده شد. سپس جايگاه مكانيزاسيون در كشاورزي پايدار و حفاظتي مورد بررسي قرار گرفت. در ادامه مطالعات و شاخص‌هاي مكانيزاسيون شامل بهره‌وري آب و انرژي و هزينه تامين آب در شرايط بحران كم آبي مورد بحث قرار گرفت. در نظام كشاورزي پايدار، استفاده از تجهيزات مدرن، هوشمند و مناسب با شرايط ايران در كنار توسعه روش‌هاي نوين آبياري مي‌تواند به بحران كم‌آبي كمك زيادي كند.