ارائه الگوي كيفي توسعه كسب و كارهاي نوين با رويكرد محله محور در كلان شهر تهران

توسعه محله‌اي در قالب فرايندي مشاركتي، دموكراتيك و محله ‌محور از چندين دهه‌ي گذشته در كشورهاي توسعه‌ يافته بعنوان محور برنامه‌اي توسعه‌ي پايدار شهري و مناطق كلان شهري، مورد تأكيد قرار گرفته است. از طرفي براي بهبود فضاي كسب و كار و افزايش رشد و توسعه اقتصادي بايد شرايط مورد ‌نياز براي اين موضوع تحقق يابد. لذا مفاهيمي چون مشاركت جمعي، دلبستگي به محيط محله، ايجاد فرصت‌هاي برابر همراه با كارآيي بيشتر، تنهادر سايه مفهوم توسعه‌ي محله وبرنامه‌ريزي محلات شهري عينيت مي‌يابند. هدف اصلي اين مقاله ارائه الگوي كيفي توسعه كسب ‌و كارهاي نوين با رويكرد محله ‌محور در كلان ‌شهر تهران است. سوال اصلي مقاله اين است كه ابعاد، مولفه‌ها و شاخص‌هاي مهم درتوسعه كسب وكارها بارويكرد محله‌اي در شهر تهران كدامند؟ روش تحقيق اين پژوهش تحليل محتوا با نظام مقوله‌اي قياسي، نوع آن كاربردي است. با استفاده از تحليل محتواي قياسي؛ با شناسايي 615 كد مفهوم، كدگذاري و دسته‌بندي آ‌ن‌ها در سه مرحله نهايتا 189 شاخص اصلي؛ در پنج بعد و 22 مولفه، تبيين و در ادامه با استفاده از تكنيك دلفي سه مرحله‌اي در بين 32 نفر از خبرگان علمي و اجرايي، اين شاخص‌ها مورد جرح و تعديل قرار گرفت. نهايتا مدل توسعه كسب ‌و كارهاي نوين مبتني بر رويكرد محله ‌محور در كلان ‌شهر تهران در پنج بعد گسترش فناوري اطلاعات، بهبود فضاي كسب ‌و كار، مديريت ارتباط با مشتري، رويكرد محله محوري و رهبري كارآفرينانه ارائه شد.