تحليلي بر بازآفريني بافت‌هاي تاريخي، با تأكيد بر احيا و رونق بخشي فضاهاي عمومي نمونه موردي: منطقه 12 تهران

هدف تحقيق تبيين بازآفريني بافت تاريخي شهر با تأكيد بر احياء و رونق بخشي فضاهاي عمومي منطقه 12 شهر تهران است. روش پژوهش حاضر از نظر هدف، توسعه‌اي است زيرا كه باهدف شناسايي و ساخت مدل مفهومي تركيب آميخته بازآفريني شهري از منظر توسعه پايدار بوده همچنين از نظر نوع داده‌ها اين پژوهش از نوع پژوهش تركيبي (كيفي - كمي) است. همچنين حجم نمونه 384 نفر است. نتايج نشان مي دهد شاخص كل بازآفريني تركيبي از ميانگين مؤلفه‌هاي چهارگانه در اين تحقيق است. براي وضعيت مؤلفه كل از آزمون T تك نمونه اي استفاده‌شده است. نتايج اين آزمون نشان مي دهد كه معناداري در سطح 95 درصد است. با توجه مقدار متوسط برآورد شده (3) و ميانگين به‌دست‌آمده از جامعه آماري (2.40) و اختلاف منفي‌بين اين دو، اين نتيجه را نشان مي دهد كه شاخص كل بازآفريني در وضعيت مناسبي قرار ندارد و فرض پايين بودن رضايت از بازآفريني در محدوده موردمطالعه پذيرفتني است.