فرا تحليل تأثير اوقات فراغت بر اخلاق اجتماعي

هدف از تحقيق حاضر، ارائه فراتحليلي از پژوهشهاي انجام شده پيرامون تأثير الگوهاي مختلف اوقات فراغت بر اخلاق اجتماعي ايرانيان مي باشد. اين تحقيق درحوزه تعاريف و مفاهيم مرتبط با اوقات فراغت، بيشتر متمركز بر نظريات دومازيه، پاركر و رويكرد متاخرتر روجك، و چارچوب نظري آن بر اساس رويكرد جامعه شناسان كاركردگرا، بويژه دوركيم مي باشد. اين تحقيق با روشي فراتحليلي و با استفاده از داده هاي اسنادي وكتابخانه اي به بررسي تاثير اوقات فراغت بر اخلاق اجتماعي ايرانيان از طريق مطالعه نمودهاي آن در زمينه هايي همچون سرمايه اجتماعي، هويت ملي، سلامت اجتماعي، ارزشهاي اجتماعي و مصرف فرهنگي پرداخته است. يافته هاي تحقيق بيانگر ضرورت بازنگري دررويكرد مرسومي است كه اغلب اوقات فراغت را بعنوان متغيري وابسته در نظر مي گيرد، زيرا نتايج اين پژوهش نشان ميدهد امروزه اوقات فراغت خود بعنوان متغيري مستقل مي تواند ساير حوزه هاي زندگي اجتماعي از جمله اخلاق اجتماعي را به انحاء مختلف تحت تأثير قرار دهد.