تحليل روند دوره هاي بارشي ايران و نقش آن در برنامه ريزي و مديريت محيط

اين پژوهش با هدف تحليل روند فراواني و شدت دوره هاي بارش يك تا شش روزه ايران و تاثير اين تغييرات اقليمي بر منابع آب ايران انجام شد. ابتدا فرواني و شدت سالانه هر دوره بارشي در نرم افزار Excel براي 62 ايستگاه همديد استخراج شد. سپس روند تغييرات فراواني و شدت هر دوره با استفاده از آزمون من - كندال و شيب سن طي دوره 1968-2017 شناسايي شد. نتايج اين پژوهش نشان داد فراواني بارش هاي يك روزه در بيشتر ايستگاهها افزايش يافته، اما فراواني بارش هاي دو تا شش روزه در غالب ايستگاهها كاهش يافته است. بر اساس نتايج تحقيق، تداوم بارش در ايران كاهش يافته است و طول دوره هاي بارشي ايران كوتاه تر شده است. همچنين شدت بارش هاي يك تا شش روزه در بخش اعظم سرزمين ايران كاهش يافته است. شدت بارش هاي يك و دو روزه نسبت به شدت بارش هاي سه و چهار روزه بيشتر بوده است. روندهاي كاهشي مشاهده شده براي شدت بارش هاي پنج و شش روزه، ضعيف تر بوده است. بنابراين از تداوم و شدت بارش ها در ايران كاسته شده و ايران به سمت خشك تر شدن پيش رفته است. نتايج اين پژوهش به برنامه ريزان كمك مي كند تا تاثير تغييرات اقليمي بارش را بر منابع آب ايران به صورت منطقه اي بشناسند و در زمينه كاهش و سازگاري با اين تغييرات تصميمات مناسب تري اتخاذ كنند.