ارزيابي پتانسيل‌هاي توسعه شهري دانش‌بنيان در عرصه گردشگري (مطالعه موردي شهر مراغه)

امروزه براي پياده‌سازي مدل شهرهاي دانش‌بنيان، استفاده از رويكرد گردشگري مي‌تواند كليدي براي مشاركت در رشد اقتصادي- اجتماعي و محرك توسعه زيرساخت‌‌هاي كشور باشد. بنابراين؛ در پژوهش حاضر با مرتبط ساختن ايده شهر دانش‌بنيان با رويكرد گردشگري، به ارزيابي توانمندي‌ها و كاركردهاي گردشگري مراغه و توسعه اين كاركردها پرداخته شده است. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و از لحاظ ماهيت توصيفي- تحليلي مي‌باشد كه از ابزار پرسشنامه براي گردآوري اطلاعات استفاده‌شده است. شاخص‌هاي تحقيق عبارت‌اند از: شبكه‌هاي فن‌آوري اطلاعات، فرهنگ اشتراك‌گذاري دانش، زيرساخت‌هاي شهري. جامعه آماري شامل 30 نفر از خبرگان متخصص در موضوع پژوهش مي‌باشد. براي تجزيه ‌و تحليل اطلاعات متناسب با اهداف پژوهش، از آزمون‌هاي آماري T تك نمونه‌اي، كلوموگروف-اسميرنوف و برازش رگرسيوني در قالب نرم‌افزار SPSS استفاده‌ شده است. نتايج نشان مي‌دهد كه شهر مراغه ازنظر شبكه‌هاي فناوري اطلاعات، فرهنگ به اشتراك‌گذاري اطلاعات، زيرساخت‌هاي شهري دانش در وضعيت مطلوبي قرار ندارد. با توجه به نتايج مدل برازش رگرسيوني در بين مؤلفه‌هاي پژوهش و با توجه به ميزان معناداري به‌دست‌آمده، تمام مؤلفه‌ها رابطه مستقيم با گردشگري دانش‌بنيان دارند. مؤلفه‌هاي شبكه‌هاي فناوري اطلاعات با ضريب بتاي 0.783، زيرساخت شهري با ضريب بتاي 0.390، فرهنگ به اشتراك‌گذاري اطلاعات با ضريب بتاي 0.270 بيشترين تأثير را در ارتقاي توسعه شهري دانش‌بنيان در عرصه گردشگري مراغه دارند؛ لذا براي توسعه گردشگري دانش‌بنيان به درك ضرورت و وجود عزم و اراده همگاني مسئولان و شهروندان، وجود زيرساخت‌ها به‌ويژه در حوزه حمل‌ونقل و ارتباطات، وجودفضاي قابل اعتماد در سطح جامعه و تحرك دانش در بين جامعه با ارائه فرهنگ به اشتراك‌گذاري نياز است.