ارائه الگوي خط‌مشي‌ هاي مبتني بر شواهد در جهت جذب و نگهداشت كاركنان دانشي در صنعت هوانوردي ايران

با توجه به روند جهاني، نگراني مديران ارشد اجرايي در مورد جذب و نگهداشت استعدادها و نيروي انساني حرفه‌اي به‌ منظور رسيدن به رشد مورد نظرشان در حال افزايش است. پژوهش حاضر هدف ارائه الگوي خط‌مشي‌هاي مبتني بر شواهد در جهت جذب و نگهداشت كاركنان دانشي در صنعت هوانوردي ايران صورت گرفته. اين پژوهش داراي رويكردي آميخته (كيفي و كمي) است و ابزار گردآوري اطلاعات مراجعه به اسناد، مصاحبه با خبرگان و پرسشنامه28 سوالي مي باشد.جامعه آماري اين پژوهش شامل 11 نفر از اساتيد دانشگاه و كاركنان دانشي صنعت هوانوردي كشور مي‌باشد كه به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدندو با استفاده از روش تحليل تم، به بررسي و كدگذاري مصاحبه‌ها پرداخته ‌شد.نتايج تحقيق منجر به طراحي الگوي شكل‌گيري خط‌مشي‌هاي مبتني بر شواهد در حوزه جذب و نگهداشت كاركنان حرفه‌اي در چهار سطح شد. سطح اول را قانون نظام هماهنگ پرداخت حقوق، قانون استخدام كشوري، و قانون خدمات كشوري شكل دادند. سطح دوم الگو از شواهد برگرفته از بررسي فرايندهاي جذب و نگهداشت صنعت هوانوردي كشور، شواهد برگرفته از كاركنان متخصص صنعت هوانوردي ايران، و آفت سازماني مهاجرت هميشگي متخصصين صنعت هوانوردي از ايران تشكيل گرديد. سطح سوم الگو را اقدامات اصلاحي در خط‌مشي‌گذاري‌هاي جذب و نگهداشت كاركنان صنعت هوانوردي شكل دادند. و نهايتاً سطح چهارم الگو نيز شامل پيامدهاي مالي و پيامدهاي غير مالي شد.