بررسي اختلافات مذهبي عثمانيان با ايران در دورۀ صفويه در سال‌هاي 907-1003 هـ.ق و تبيين ابعاد ژئوپليتيك آن

اين تحقيق با هدف بررسي اختلافات مذهبي عثمانيان با ايران در دورۀ صفويه در سال‌هاي 907-1003 هـ.ق/1501-1594م حاصل شده است و در آن سعي شده اختلافات مذهبي بين دو دولت در فواصل سالهاي 1501-1594 م يعني حد فاصل حكمراني ( شاه اسماعيل صفوي- شاه عباس يكم) مورد بررسي قرار گرفته و به همين منظور با بهره گيري از روش تاريخي با محوريت اسناد كتابخانه اي،جوانب برگرفته از، كتب و استناد برجاي مانده و... گوياي اين است كه منشاء جنگ هاي مذهبي در اين دورانها بيشتر جهت جلوگيري از كشور گشايي بيشتر صفويان و جلوگيري از رواج مذهب شيعه بوده است مذهب شيعه اي كه با درايت و دين محور نشان دادن يك حكومت توانست علما و طرفداران بسياري را در شرق وغرب مجذوب خود نمايد وبا سرعتي باور نكردني از قدرت اسلامي و بزرگ اسلامي عثماني پيشي گيرد كه تمامي اين امور سبب شد كه صفويان مانع از درآمد زايي بيشتر عثمانيان شده و جايگاه اهل تسنن به عنوان رتبه اول در جهان اسلام را به مخاطره اندزند و در تمام دوران حكمراني اين فراز و نشيب ها كم و بيش به چشم ميخورده است و در حقيقت دين و مذهب بهانه بوده و قدرت و حفظ مواضع و به گونه اي ماديات و كسب درآمد به بهانه دين كه از زائرين به دست مي آمده دليل حقيقي جنگها و اختلافات مذهبي بوده و همچنان نيز مي باشد.