ارائه الگوي ارزيابي خط‌مشي‌هاي متناسب‌سازي تشكيلات نظام ‌اداري در راستاي برنامه ريزي منطقه اي (مورد مطالعه: شركت ملي نفت ايران)

مسئله اندازه بهينه دولت و خط‌مشي‌هاي موجود در اين زمينه حدود سه دهه است كه در فضاي حكمراني كشور با عناوين مختلفي همچون «كوچك‌سازي»، «چابك‌سازي» و «منطقي‌سازي»، «خصوصي‌سازي»، «مهندسي نقش و ساختار دولت» و... در اسناد بالادستي و كلان خصوصاً برنامه‌هاي توسعه پنج ساله كشور، محل مناقشه صاحب‌نظران مي‌باشد. با عنايت به اينكه از يك طرف ارزيابي صحيح خط‌مشي‌ها سهم قابل توجهي در اجراي موفق خط‌مشي‌ها داشته و از سوي ديگر در كشور ما موضوع ارزيابي خط‌مشي‌ها همواره به مثابه حلقه گمشده در فضاي حاكم بر اين قلمرو بوده است، هدف اين تحقيق ارائه الگوي ارزيابي خط‌مشي‌هاي متناسب‌سازي تشكيلات نظام اداري در شركت ملي نفت ايران در راستاي بهبود عملكرد سازمان مي‌باشد. براي اين منظور، در تحقيق حاضر كه جهت‌گيري كاربردي، راهبرد توصيفي-پيمايشي و رويكرد استقرايي دارد، ابتدا با اتكاء به روش‌هاي‌ كيفي تحليل محتوي و فراتركيب، مطالعات گسترده‌اي در منابع كتابخانه‌اي و اسنادي انجام و 124 شاخص‌ اوليه شناسايي گرديد، بعد از غربالگري و اعمال نظر خبرگان بر پايه پرسشنامه روش دلفي، نهايتاً 89 شاخص در قالب 11 بعد و 35 مؤلفه احصاء و دسته‌بندي شد. در گام بعدي به كمك روش‌‌‌ تحقيق كمي مدل‌سازي ساختاري تفسيري ارتباط و تأثير متقابل عوامل شناسايي شده، بدست آمد و الگوي ارزيابي مورد نظر طراحي گرديد. در آخرين مرحله با نظر سنجي از 400 نفر از جامعه آماري (واحدهاي ستادي و شركت‌هاي زيرمجموعه شركت ملي نفت ايران) و استفاده از روش معادلات ساختاري و تحليل عاملي و نرم افزارهاي كامپيوتري، روايي و اعتبار مدل مورد آزمون قرار گرفت و به تأييد رسيد.