تبيين روان شناسي محيطي معيارهاي كيفيت فضايي مجتمع هاي مسكوني در ارزيابي عملكرد مبنا

به‌ طور عمده POE در مطالعات غربي بيشتر به جنبه‌هاي عملكردي ساختمان مي‌پردازند و هر ساخته و فرآورده انساني از مباحث زمينه‌اي و رفتاري تأثير مي‌پذيرد. با توجه به‌نظر خبرگان معاصر(ادبيات تحقيق) اولويت مولفههاي ارزيابي در ايران به ترتيب، شامل ارزيابي: ۱ فني و تكنيكي؛ ۲ رفتاري؛ ۳ حقوقي و اقتصادي؛ و ۴ عملكردي است. ارزيابي‌هاي پس از سكونت را به دو دسته تقسيم مي‌كند: ارزيابي‌هاي پس از سكونت قياسي و ارزيابي‌هاي پس از سكونت مولد. در ارزيابي‌هاي پس از سكونت قياسي، پژوهشگر به منظور ايجاد هنجارها يا درك تغييرات در قبل و بعد از اجراي يك طراحي جديد، به مقايسه بين فضاها ميپردازد. ارزيابي‌هاي پس از سكونت قياسي به احتمال بيشتري مستلزم روش‌هاي عيني ازجمله روش‌هاي مورد استفاده در مقياس‌هاي پرسشنامه استانداردشده هستند كه بر اين اساس در اين پژوهش ارزيابي مبتني بر پرسشنامه مدنظر بوده است. در اين پژوهش ارزيابي رفتاري، در زمينه‌هاي ادراك روان‌شناختي محيطي با تاكيد بر مولفه‌ها و شاخص‌هاي روان‌شناختي محيطي در حوزه كيفيت‌سنجي فضايي مدنظر است. روش تحقيق اين پژوهش توصيفي تحليلي و بنا به ماهيت بنيادين بوده و از روش فراتحليل نيز در جمع بندي مطالعات و تنسيق سوابق مطالعاتي در اين رابطه بهره برده است. يافته‌هاي تحقيق نيز به اولويت‌سنجي فاكتورها و معيارهاي كيفيت روان‌شناختي مجتمع‌هاي مسكوني با ارزيابي عملكردمبنا اشاره دارد كه بيشترين ميزان اولويت‌هاي كاربران از مولفه‌ها عبارتند از: قلمرو همسايگي، فضاي شخصي، محرميت، تعامل‌پذيري، فضاهاي مشاع، سياليت فضايي، انعطاف‌پذيري فضايي، سرزندگي فضايي، درونگرايي، هويت‌مندي، كاهش استرس، ازدحام و تراكم و پويايي فضايي.