كاربرد نقاشي‌هاي كودكانه در ساختار، خلق شخصيت و فضاسازي انيميشن‌ (مورد پژوهي: تطبيق آثار منتخب فرشيد شفيعي و مهديار كودك ۸ ساله )

نقاشي ابزاري هنري است كه در آن مي‌توان تصورات ذهني از دنياي پيرامون را به نمايش گذاشت. كودكان  نيز نقاشي را وسيله‌اي مي‌پندارند تا به شيوه‌هاي گوناگون آرزوها خود را كه برايشان دست‌نيافتني است، محقق نموده و به تصوير بكشانند. نقاشي براي كودكان جولانگاهي به دور از واقعيت است كه خيالشان را در صفحه نمايش مجسم و ثبت مي‌سازد. هم‌ذات پنداري با كودكان همواره موردتوجه افراد گوناگون و هنرمندان بوده و آن‌ها تلاش كرده‌اند براي جذب كودكان روش‌هاي مختلفي را مورد استفاده قرار دهند. هنرمندان انيميشن‌ساز با چنين پنداشتي آثاري را توليد كرده‌اند كه از جمله مي‌توان به هنرمند نقاش و انيميشن‌ساز، فرشيد شفيعي اشاره نمود. پژوهش حاضر با هدفي كاربردي و رويكردي روان‌شناسانه بر اساس اجماع نظرات روانشناسان كودك انجام شده است. روش تحقيق كيفي و بر اساس جمع‌آوري اطلاعات از منابع كتابخانه‌اي/ ميداني و آرشيوهاي صوتي‌‌تصويري و بر مبناي مطالعه موردي است. ازاين‌روي سه اثر خرمالو، ماشين بابام، پياده‌رو ساخته فرشيد شفيعي از موارد مطلوب گزينش‌شده و مورد تحليل قرار گرفته‌ است. نتيجۀ حاصله، نشان از آن دارد نقاشي كودكان از لحاظ سادگي در سبك، رنگ، تصويرسازي مي‌تواند منبع خاصي براي ساخت انيميشن در سبكي نو باشد كه قادر است ارتباط مناسبي با مخاطب برقرار سازد.