نمود نشانه‌شناسانه‌ي مفهوم «مونو نو آواره» در انيميشن‌هاي ژاپني با تمركز بر فيلم‌هاي به‌سوي جنگل كرم‌هاي شب‌تاب و فرزندان گرگ

اين مقاله تجلي زيبايي‌شناسانه‌ي مونو نو آواره را كه اصطلاحي در فلسفه و انديشه‌ي ژاپني است، در انيميشن‌هاي توليدي اين كشور جست‌وجو مي‌كند و مي‌كوشد به اين سؤال‌ها پاسخ دهد: آيا اين مفهوم در انيميشن‌هاي ژاپني نمود يافته است؟ در اين صورت، چگونه نمود يافته است؟ شناختن اين مفهوم فلسفي و جست‌و‌جوي آن در انيميشن‌هاي ژاپني مي­تواند گامي در جهتِ درك بهتر جهان‌بيني­ حاكم بر انيميشن‌هاي ژاپن باشد. در اين مسير، به شيوه‌ي توصيفي-تحليلي و با بهره‌گيري از منابع كتابخانه‌اي، نخست آراي متفكراني همچون موتوئوري نوري ناگا و اوءنيشي يُوشينُوري بررسي، و بر اساس آن اصلي‌ترين شاخصه‌هاي مفهوم مونو نو ‌آواره استخراج و تبيين شده است. آنگاه، با توجه به اين شاخصه‌ها، با رويكردي نشانه‌شناسانه، دو فيلم انيميشن به‌سوي جنگل كر‌م‌هاي شب‌تاب و فرزندان گرگ بررسي گرديده­ است. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد، در هر دو اثر، مونو نو آواره نمود يافته و اين نمود در درجه‌ي نخست در شخصيت‌پردازي و آنگاه در گرافيكِ صحنه است. البته در بخش­هاي تأثير دراماتيك، و موسيقي هم نمود آن به درجاتي مشاهده مي‌شود. تأثير روايت داستان بر تمام اين بخش‌ها در دريافت نتايج حاصل بسيار حائز اهميت است. پس با توجه به يافته‌هاي پژوهش به نظر مي­رسد مونو نو آواره مي‌تواند در انيميشن ژاپن نمود يابد.