بررسي هيستومورفولوژيك كبد، طحال و پانكراس در چهار گونه ماهي خانواده سيچليده

خانواده سيچليده شامل بيش از 1300 گونه ماهي هستند كه با توجه به تنوع زياد گونه‌اي، تفاوت‌هاي فنوتيپي زيادي نيز با يكديگر دارند.  اين مطالعه با هدف مقايسه بافت شناسي كبد، طحال و پانكراس چهار گونه از خانواده سيچليده شامل ماهي اسكار، سيچليد تگزاسي، سيچليد زرافه اي و گرين ترور انجام شده است.  بدين منظور از هر گونه ماهي، تعداد 4 قطعه ماهي به ظاهر طبيعي انتخاب شده و پس از كشتن، نمونه هاي بافتي از هر گونه تهيه گرديد.  نمونه‌هاي بافتي پس از طي مراحل آماده‌سازي، به دو روش هماتوكسيلين–ائوزين (H E) و پريوديك اسيد شيف (PAS) رنگ‌آميزي شدند.  نتايج نشان داد بافت كبد همه ماهي‌ها داراي بافت پانكراسي در اطراف عروق بزرگ بوده و از نظر ظاهري تقريباً مشابه بودند.  سلول هاي كبدي در دو گونه سيچليد گرين ترور و زرافه اي نسبت به دو گونه ديگر به طور معني داري بزرگ تر بودند.  در نسبت بين سلول هاي كبدي به پانكراسي نيز اين تفاوت معني دار بوده است.  سلول هاي كبدي ماهي سيچليد زرافه اي از نظر اندازه از ماهي گرين ترور به طور معني‌داري بزرگ تر بودند.  در حالي كه سلول هاي پانكراسي اگزوكرين تفاوت معني‌داري بين 4 گونه ماهي نشان ندادند.  طحال در چهارگونه ماهي مورد بررسي از نظر پراكنش و ميزان مراكز ملانوماكروفاژ، بسيار متفاوت بود.  سلول هاي پانكراس در رنگ آميزي PAS، به دليل وجود گليكوژن به رنگ قرمزتر مشاهده شدند ولي سلول هاي كبدي واكنش ضعيف تري را نشان دادند.  افزايش اندازه سلول هاي كبدي ممكن است در اثر هيپرتروفي اين سلول ها در اثر نوع غذاي مصرفي يا تفاوت گونه‌اي باشد كه نياز به تحقيقات بيشتري دارد.