مقايسه پادتن هاي ضد لپتوسپيرا به روش آگلوتيناسيون ميكروسكوپي در نشخواركنندگان و تك‌سمي‌ها

لپتوسپيروز  بيماري مشترك انسان و دام است كه با تب، يرقان، سقط جنين و هموگلوبينوري مشخص مي شود.  بيماري گسترش وسيع داشته و تعيين سروتيپ هاي غالب، برنامه كنترل و پيش گيري را تسريع مي كند. 862 نمونه خون از نشخواركنندگان شامل گاو (نژاد هلشتاين و سيمنتال)، گاوميش، گوسفند، بز، اسب و قاطر تهيه شدند.  سرم ها با استفاده از روش آگلوتيناسيون ميكروسكوپي به منظور جستجوي پادتن ضد 6 سروتيپ زنده لپتوسپيرا اينتروگانس آزمايش شدند. ميزان شيوع آلودگي دام ها 19.54% بود كه بالاترين آن در هلشتاين (36%) و پايين ترين در قاطر (6.9%) بود. همچنين 25.4% گاوميش ها، 19.3% گوسفندها، 13.7% سيمنتال، 19.2% بزها، 16.3% اسبان مثبت بودند. در همه گونه ها آلودگي نرها بيشتر از ماده ها بوده كه تفاوت معني دار نبود.  بيش ترين فراواني مربوط به سروتيپ پومونا و كم ترين آنها كانيكولا بود.  در نشخواركنندگان با افزايش سن ميزان آلودگي نيز افزايش داشت.  از آنجايي كه در بين دام هاي تحت مطالعه، فراواني آلودگي در نشخواركنندگان بيشتر از تك سمي ها بوده است و در بين نشخواركنندگان نيز فراواني آلودگي گاو نژاد هلشتاين از بقيه بيشتر بوده است، از واكسيناسيون در اين نوع دام مي توان براي پيشگيري از ابتلاي بيشتر و همچنين آلودگي در انسان بهره جست.