تعيين فراواني آلودگي به انتروكوكوس فكاليس و انتروكوكوس فاسيوم و الگوي مقاومت آنتي‌بيوتيكي در سگ‌هاي اسهالي شهرستان اهواز

انتروكوكوس‌ها، بخشي از پاتوژن‌هاي فرصت‌طلب بوده كه در پزشكي، بسيار حائز اهميت مي باشند.  اين باكتري ها مي توانند موجب بيماري‌هاي مختلف در انسان و سگ ها ‌شوند.  هدف از انجام مطالعه‌ حاضر، تعيين فراواني انتروكوكوس فكاليس و انتروكوكوس فاسيوم، در سگ‌هاي خانگي شهرستان اهواز و بررسي فاكتورهاي خطر نظير سن، جنس، نژاد و وضعيت اسهالي بودن حيوانات بود.  همچنين شيوع ژن‌هاي حدت شامل ژلاتيناز (gelE) و  ccf و سنجش حساسيت آنتي‌بيوتيكي در جدايه‌هاي به دست آمده، بررسي شدند.  نمونه‌گيري از ركتوم 150 قلاده سگ (36 قلاده اسهالي و 114 مورد غير اسهالي) صورت گرفت.  نمونه‌ها به دو روش كشت باكتريايي و PCR ارزيابي شدند.  در كشت باكتريايي، 122 جدايه مشكوك به انتروكوكوس، جداسازي و متعاقباً توسط PCR، ژن SodA اختصاصي باكتري‌هاي انتروكوكوس فكاليس و انتروكوكوس فاسيوم، مورد بررسي قرار گرفت.  در مجموع، 45 جدايه مثبت تشخيص داده شدند كه از اين تعداد، ۳۴ جدايه انتروكوكوس فكاليس (75/5 درصد) و ۱۱ جدايه‌ انتروكوكوس فاسيوم (24/5 درصد) بودند.  جهت شناسايي ژن‌هاي حدت (gelE و ccf)، از 45 جدايه، ۳۶ مورد، از نظر وجود ژن‌هاي حدت، مثبت بودند.  26 جدايه (57.77 درصد) داراي هر دو ژن حدت، 5 جدايه (۱۱/۱۱ درصد) داراي ژن‌ ccf و 5 جدايه (۱۱/۱۱ درصد) نيز داراي ژن‌ gelE بودند.  در مجموع، 9 جدايه (20 درصد) نيز فاقد ژن حدت بودند.  به منظور تعيين حساسيت آنتي‌بيوتيكي جدايه‌ها، از ۱۴ آنتي بيوتيك استفاده گرديد كه تمام جدايه‌ها به آزيترومايسين، استرپتومايسين، آمپي‌سيلين و ايمي‌پنم مقاوم بودند.  بعد از آن، بيشترين مقاومت مربوط به اريترومايسين و سفالكسين (95.5 درصد)، تري‌متوپريم سولفامتوكسازول (84/4 درصد) و جنتامايسين (۸۰ درصد) بود.  همچنين بيشترين حساسيت به ترتيب مربوط به نيتروفورانتوئين (62/2 درصد)، پني‌سيلين G (۶۰ درصد) و انروفلوكساسين (55.5 درصد) بود.  ارتباط معني‌داري بين فاكتورهاي خطر نظير سن، جنس، نژاد و وضعيت اسهالي، با حضور باكتري انتروكوكوس، در سگ هاي مورد مطالعه وجود نداشت.  نتايج نشان داد كه درصد شيوع انتروكوكوس، از شيوع نسبتا قابل توجهي (30 درصد) در سگ هاي منطقه اهواز برخوردار است. مقاومت آنتي‌بيوتيكي در دو گونه انتروكوكوس، قابل توجه بودند.  با توجه به اهميت بسيار بالاي مقاومت آنتي‌بيوتيكي، تجويز مناسب آنتي‌بيوتيك‌ها توصيه مي‌شود.