تاثير روانشناختي ورزش هاي همگاني: اثر تعديل كنندگي دلبستگي مكاني و سبك هاي شناختي

اين پژوهش با هدف بررسي تاثير روانشناختي ورزش‌هاي همگاني با اثر تعديل‌كنندگي دلبستگي مكاني و سبك‌هاي شناختي انجام شد. بدين منظور تعداد 223 نفر ورزشكار در مراكز ورزش‌هاي همگاني شهر تبريز به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شده و پرسشنامه‌هاي سلامت عمومي گلدبرگ، دلبستگي مكاني كايل و همكاران و آزمون گروهي شكل‌هاي نهفته ويتكين و همكاران را تكميل كردند. از آنجايي كه آزمون كولموگروف-اسميرنوف (p 0.05) فرض نرمال بودن داده‌ها را تاييد نكرد، داده‌ها با روش‌هاي آماري همبستگي اسپيرمن، كروسكال‌واليس و رگرسيون با آلفاي 0.05 بررسي شد. نتايج آزمون همبستگي نشان داد بين دلبستگي مكاني و سلامت روان با در نظر گرفتن خرده‌مقياس‌ها همبستگي بالايي وجود دارد؛ تحليل رگرسيون تك متغيره نيز نشان داد، دلبستگي مكاني 95. واحد متغير سلامت روان را پيش‌بيني مي‌كند كه به معني پيش‌بيني 95 درصد از تغييرات اين متغير است؛ به اين معني كه با افزايش يك انحراف استاندارد در نمره دلبستگي مكاني، نمره سلامت روان 97. انحراف استاندارد كاهش خواهد يافت. از سوي ديگر بين سبك شناختي و سلامت روان آزمودني‌ها با در نظر گرفتن خرده‌مقياس‌ها همبستگي معناداري به دست نيامد. نتايج آزمون كروسكال‌واليس نيز نشان داد كه بين 3 گروه مختلف سبك شناختي در نمرات متغير‌ سلامت روان با در نظر گرفتن خرده-مقياس‌ها در سطح آزمون ۰٫۰۵ تفاوت معنا‌داري وجود ندارد. در نهايت با در نظر داشتن تمامي يافته‌هاي پژوهش مي‌توان نتيجه گرفت، دلبستگي مكاني به عنوان يك متغير تعديل‌كننده نمره‌هاي سلامت روان افراد را تحت تاثير قرار مي‌دهد.