اثرهاي ماگوت تراپي به عنوان راهكاري نوين براي درمان ضايعات ليشمانيوز جلدي: مطالعه ي مروري

مقدمه و هدف: ليشمانيوز نوعي بيماري گرم‌سيري ناديده‌گرفته‌شده طبقه‌بندي شده است كه تك‌‎ياخته‌هاي ليشمانيا آن را ايجاد مي‌كنند و گزش پشه‌هاي خاكي باعث انتقال آلودگي به انسان مي‌شود. فراواني ناقلان، هزينه‌ي بالاي داروها، درمان‌هاي طولاني‌مدت و مقاومت دارويي از موانع جدي براي كنترل اين بيماري است. در اين راستا، مطالعه‌ي حاضر به بررسي تأثير لارودرماني به‌عنوان روشي جديد  در درمان زخم‌هاي ليشمانيوز پوستي پرداخته است. در ماگوت‌تراپي از لارو مگس‌هاي كاليفوريده براي درمان زخم‌هاي مزمن استفاده مي‌شود.روش كار: مطالعه‌ي حاضر مروري غيرنظام‌مند است. داده‌ها با استفاده از كلمات كليدي «ليشمانيوز»، «ليشمانيا»، «ماگوت‌تراپي» و «لارو مگس» از پايگاه‌هاي اطلاعاتيPubMed ،Ovid Medline ، Web of Science ،SID ، Scopus و موتور جست‌وجوگر  Google Scholar در محدوده‌ي زماني 2008 تا 2023 جمع‌آوري شدند. در اين پژوهش، تمام مطالعات منتشرشده‌ي مربوط به لارودرماني براي درمان زخم‌هاي ليشمانيوز پوستي وارد مطالعه و بررسي شدند. يافته‌ها: لاروها از طريق گرانولاسيون بافت در بستر زخم مي‌توانند به ايجاد پوست جديد سالم كمك كنند. اين لارو‌ها به‌طور مكانيكي، از طريق حركت ضمائم دهاني روي زخم و به‌طور هم‌زمان، با ترشح تركيبات پروتئوليتيك و ضدانگلي، بار ميكروبي را در زخم‌ها كاهش مي‌دهند و به بهبود زخم منجر مي‌شوند. نتيجه‌گيري: لارودرماني براي درمان زخم‌هاي مزمن استفاده مي‌شود و اثر ترميم‌كنندگي دارد. ازآنجايي‌كه لارودرماني گزينه‌اي طبيعي و كم‌هزينه است، مي‌توان از آن به‌عنوان روش درماني جايگزين براي بيماران مبتلا به ليشمانيوز جلدي مقاوم به داروهاي رايج استفاده كرد.