بررسي نگرش به پديده‌ي سالمندي در ميان نمايندگان مجلس شوراي اسلامي ايران

مقدمه و هدف: نمايندگان مجلس شوراي اسلامي نقش مهمي در تصويب قوانين حوزه‌ي سالمندي دارند؛  بنابراين ديدگاه اين افراد به افراد سالمند مي تواند نقش تعيين‌كننده‌اي را در اين امر ايفا كند. هدف از پژوهش حاضر تعيين نگرش نمايندگان مجلس شوراي اسلامي به سالمندان است. روش كار: اين پژوهش به‌صورت مقطعي و از نوع توصيفي‌تحليلي است كه در سال 1398روي 274 نفر از نمايندگان مجلس شوراي اسلامي كه به‌روش تمام‌شماري  انتخاب شده بودند، انجام شد. جمع‌آوري اطلاعات به‌صورت مصاحبه و با استفاده از پرسش‌نامه بود. ابزار پژوهش در اين مطالعه شامل پرسش‌نامه‌هاي اطلاعات جمعيت‌شناختي و پرسش‌نامه‌ي نگرش به موضوع سالمندي كوگان بود كه روايي و پايايي آن تأييد شده است. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از نرم‌افزار IBM SPSS  نسخه‌ي 22 و آزمون هاي هم‌بستگي (پيرسون، اسپرمن)، تي مستقل و آناليز واريانس يك‌راهه استفاده شد. يافته‌ها: ميانگين سني شركت كنندگان 8.02 ± 53.49  بود. اكثر نمايندگان مجلس (93.8 درصد) مرد بودند. ميانگين نمره‌ي نگرش به سالمندان 145.20± 15.05 بوده است و ميانگين نمره‌ي نگرش منفي به سالمندي در ميان نمايندگان مجلس بالاتر بوده است (62.28± 12.36). رابطه‌ي معني داري ميان سن ( 0.05 P) و جنسيت (0.002= P) با نگرش به موضوع سالمندي وجود داشت. نتيجه‌گيري: با توجه به اينكه ميانگين نگرش منفي به سالمندي در ميان نمايندگان مجلس بالاتر بوده است، توصيه مي شود برنامه ها و كارگاه هاي آموزشي به‌منظور آشنايي نمايندگان با موضوع و مسائل سالمندي برگزار شود تا بدين ترتيب سياست‌گذاري هاي بهتري در حيطه‌ي سالمندي صورت گيرد.