نقش «پيشگيري» در«دكترين مسئوليت حمايت» با تأكيد بر مسئوليت اوليه ‏ي دولت ها

بسياري از درگيري هاي مرگبار و ديگر فجايع انساني، در قلمرو و حيطه ي اقتدار حاكميت ملي شكل مي گيرد. دكترين مسئوليت حمايت، مسئوليت اوليه پيشگيري از وقوع بحران هاي انساني را به عهده ي دولت ها گذاشته است و دولت ها بايد دست به يك سري اقدامات بنيادين (ساختاري) بزنند كه اگر انجام شوند اصلاً بحراني شكل نمي‌گيرد و اگر هم بحراني ايجاد شود، يك دست تعديل‌هاي ساختاري طولاني مدتي صورت مي‌گيرد تا بحران مجدداً عود نكند.ريشه ي بسياري از بحران هاي انساني، ناشي از تبعيض هاي ناروا، فقر و عقب ماندگي اجتماعي، سياسي و اقتصادي است. بنابراين، اين پرسش مطرح مي شود كه مهمترين اقدامات پيشگيرانه ي بنيادين كه بر عهده ي حاكميت است، كدامند؟ يافته هاي اين پژوهش آن است كه، تلاش دولت ها براي تأمين حكمراني خوب، رعايت حقوق بشر، ارتقاي توسعه ي اجتماعي و اقتصادي، تقويت احساس همبستگي ميان اقوام و گروه ها، جلوگيري از تخريب محيط زيست و تأمين امنيت عمومي،از مهمترين اقدامات پيشگيرانه هستند كه بايد بيشترين امكانات و منابع به آنها اختصاص داده شود. پيشگيري از درگيري و بروز فجايع انساني، صرفاً يك امر ملي يا محلي نيست، موفقيت در امر پيشگيري غالباً مستلزم حمايت قوي از سوي جامعه بين‌المللي است.