شناسايي و تدقيق برنامه‌ هاي زماني، الگوي بهره‌برداري و رفتار كاربران در كلينيك ‌هاي تخصصي تهران (مورد پژوهي: كلينيك ‌هاي تخصصي چشم‌ پزشكي)

مقدمه: اين پژوهش به مطالعه ميداني نمونه هاي موجود مراكز درماني در مقياس متوسط مانند درمانگاه هاي تخصصي و روزانه در تهران پرداخته است تا از طريق تدقيق الگوي رفتارهاي وابسته به مصرف انرژي در اين مراكز، فاصله زياد مقادير مصرف محاسبه شده توسط نرم‌افزارهاي شبيه‌ساز انرژي بر مبناي الگوهاي ثابت و بين‌المللي بهره‌برداري، با مصرف واقعي در اين گونه ساختماني در شهر تهران، تا حد امكان كاهش يابد. روش تحقيق: با ارائه پرسشنامه به كاركنان كلينيك‌هاي تخصصي در قالب دو مجموعه سوألات كمي و كيفي و ميان يابي نتايج آن ها، الگوي واقعي حضور افراد در فضا، نحوه بهره برداري و كنترل سيستم هاي تأسيساتي و عملكرد پوسته ساختمان در تأمين روشنايي و هواي تازه بررسي شده است و در قالب برنامه زماني تراكم حضور و سطح فعاليت افراد، روشنايي مصنوعي، سرمايش، گرمايش و تهويه، با قابليت استفاده در نرم افزارهاي شبيه ساز انرژي ارائه شده است. نتايج و بحث: نتايج بررسي داده هاي كمي نشان داده است كه محاسبه مصرف سالانه انرژي براساس برنامه زماني مستخرج از اين پژوهش به‌ازاي هر متر مربع 185 كيلووات ساعت است كه با توجه به مصرف واقعي انرژي مراكز مشابه در بازه 150 تا 195 كيلووات‌ساعت بر متر مربع، تقريب مناسب‌تري در مقايسه با مصرف محاسبه شده براساس برنامه‌هاي زمان‌بندي پيش‌فرض كلينيك‌هاي روزانه در نرم‌افزار ديزاين بيلدر است. نتيجه‌گيري: شناسايي الگوي نياز و رفتار كاربران كه محرك عملكرد پوسته ساختمان، سيستم هاي كنترل و تأسيسات تعبيه شده در ساختمان است و طراحي برمبناي آن ها، به محيط هايي منتهي خواهد شد كه ضمن برطرف كردن گستره قابل قبولي از نيازهاي كاربران و تأمين آسايش فيزيكي و آرامش رواني آن ها، از هدررفت منابع انرژي پيش گيري مي كند. همچنين، مي‌توان انتظار داشت كه در بلندمدت با توسعه روش‌هاي احصاء الگوهاي رفتاري كاربران در ساير كاربري‌ها و شهرهاي مختلف ايران، به‌مرور امكان دست يابي به يك پايگاه داده بومي پشتيبان شبيه‌سازي‌هاي انرژي در كشور فراهم شود.