تأثير فرم و بازشوها در تهويه‌ طبيعي خانه‌هاي حياط‌ مركزي اقليم گرم ‌و مرطوب از منظر سرعت و عمر هوا به‌ روش CFD (‌مورد پژوهي: خانه دهدشتي، شهر بوشهر)

مقدمه: شهر بوشهر در كرانه‌ ‌شمالي خليج ‌فارس با اقليمي گرم ‌و مرطوب، از بحراني‌ ترين اقليم ‌هاي ايران به شمار مي‌رود. در ‌طي ساليان متمادي، تهويه ‌طبيعي يكي از روش‌هاي مرسوم تأمين آسايش‌ حرارتي ساكنان بوده ‌است. يكي از راه‌حل‌هاي طراحي كه در ساخت‌ خانه‌هاي سنتي بوشهر به فراواني استفاده شده، استفاده از فرم ساختمان و محل قرارگيري بازشوها براي بهره‌مندي حداكثري از جريان بادهاي غالب براي ايجاد كوران هواي طبيعي در فضاي‌ داخلي است. هدف پژوهش حاضر، بررسي بهترين عملكرد تهويه‌طبيعي در فضاهاي داخلي از طريق انتخاب مناسب‌ترين گونه‌ فرم هندسي در اتاق با توجه به موقعيت بازشوهاي آن است. اين مقاله پس از گونه‌شناسي خانه‌هاي بوشهر، 9 گونه مختلف تركيب اتاق و حياط به شكل‌هاي مستطيل عمودي، مربع و مستطيل افقي را در 3 تراز ارتفاعي همكف، اول و دوم و در 4 تركيب‌ متفاوت بازشوهاي ورودي و خروجي، جمعا به تعداد 108 حالت متمايز بررسي‌مي‌كند.روش تحقيق: در اين پژوهش از يك روش تركيبي، در راستاي گونه‌شناسي فرم خانه‌ها و از روش كيفي با تكيه بر مطالعات كتابخانه‌اي و ميداني بهره گرفته شده ‌است. علاوه بر آن اين پژوهش راهبردهاي تحقيق تجربي و شبيه‌سازي را نيز درگير مي‌نمايد. اين مقاله روش ديناميك سيال محاسباتي(CFD) را جهت پيش‌بيني سرعت و عمر هوا در فضاي داخلي اتاق در تراز ارتفاعي ناحيه استنشاقي به كار مي‌گيرد. مقايسه بين اندازه‌گيري‌هاي تجربي و نيز شبيه‌سازي عددي، علاوه بر افزايش دقت محاسبات، خطاهاي آزمايشگاهي را مشخص نموده و تأييدي بر روايي روش پژوهش نيز است.  نتايج و بحث: گونه‌ها براي انتخاب بهينه‌ترين فرم اتاق و بازشوها، بر اساس دو مؤلفه سرعت جريان‌هوا و عمر هوا تحليل شدند.نتيجه گيري: نتايج نشان مي‌دهد، گونه‌هاي «اتاق مستطيل عمودي» با بازشوهاي غير هم‌راستا برتري نسبي دارد و تهويه طبيعي مناسب‌تري را ايجاد مي‌كند. به طور كلي، با افزايش ارتفاع سرعت جريان هوا كاهش مي‌يايد و عمر هوا بيشتر مي‌شود.