تحليل نشانه-معناشناختي مكان و فضا در سريال‌هاي تلويزيوني (مطالعه موردي: سريال خانه سبز)

امروزه بسياري از سريال‌هاي تلويزيوني مكان‌محور، تنها داراي يك لوكيشن اصلي هستند. در برخي از آثار موفق اين گونۀ نمايشي، به‌نظر مي‌رسد عدم تنوع و تغيير مكان (لوكيشن)، نه تنها مانعي براي روايت‌پردازي و زايش امكانات‌ معنايي مرتبط با مكان نشده، بلكه فرصت‌هاي تازه‌اي را نيز فراهم آورده است. هدف مقاله حاضر، واكاوي جلوه‌هاي استحالۀ مكان و فضا در سريال‌هاي تلويزيوني با رويكرد نشانه‌ـ‌معناشناختي است. بر اساس يك انتخاب هدفمند، سريال «خانه سبز» از ميان سريال‌هاي مكان‌محور به عنوان نمونۀ‌ مطالعاتي مورد خوانش قرار مي‌گيرد تا به اين پرسش پاسخ داده شود كه يك مكان ثابت در سريال‌هاي تلويزيوني چگونه دستخوش تغييرات معنايي گوناگون مي‌شود. روش تحقيق اين پژوهش از نوع كيفي و تحليل نشانه‌ـ‌‌معنا‌شناختي بوده و ابزار گردآوري داده‌ها شامل فيش‌برداري از منابع مكتوب و متني‌كردن نمونه‌ مطالعاتي است. نتيجه‌اي كه از تحليل يافته‌هاي مقاله حاصل گرديده، نشان مي‌دهد كه يك مكان واحد علي‌رغم ثابت بودگي مي‌تواند وجوه استعاري متعدد بيابد و تغييرات معنايي گوناگوني را تجربه كند. همچنين مكان در اين قبيل سريال‌ها مي‌تواند تا رسيدن به وضعيت استعلايي پيشروي كند و در فرآيند تبديل مكان به فضا، جلوه‌هاي معنايي گسترده‌اي از جمله كيفيت «روح مكان» را به اثر ببخشد.