تبيين مفهومي خدمات رسانه‌اي صوت و تصوير فراگير در ايران (با تأكيد بر تجربه اتحاديه اروپا)

هدف اين مقاله، تشريح و تعريف معيارها و شاخص‌هاي خدمات رسانه‌اي صوت و تصوير فراگير است. به اين منظور، با استفاده از روش اسنادي و رويكرد تحليلي- تفسيري، تجربيات كميسيون اروپا در بازه زماني (1984- 2018) درخصوص سياست‌گذاري اين خدمات موردبررسي قرار گرفت. يافته‌هاي پژوهش نشان‌دهنده تغيير رويكرد كميسيون اروپا در تحت پوشش قرار دادن فعاليت‌هاي رسانه‌اي است (از پخش تلويزيوني به خدمات رسانه‌اي مبتني بر تقاضا و پلتفرم‌هاي اشتراك ويدئو). اين تغيير، عمدتاً ناشي از پديده همگرايي، تغييرات مصرف رسانه‌اي، همچنين استراتژي‌هاي كلي اتحاديه اروپا درخصوص ايجاد يك بازار واحد ديجيتالي است. همچنين تعريف صوت و تصوير فراگير در فضاي مجازي در ايران به‌عنوان يك چالش ميان بازيگران، مورد واكاوي قرار گرفت و تلاش شد براساس تجربيات كميسيون اروپا و قوانين داخلي، تعريفي جامع‌ومانع درخصوص خدمات صوت و تصوير فراگير در ايران ارائه شود. در اين پژوهش، معيارهاي 1)ماهيت اقتصادي، 2)مسئوليت تحريريه‌اي، 3)هدف اصلي، 4)ارائه برنامه، 5)اطلاع‌رساني، آموزش و سرگرمي، 6)عمومي بودن و 7)بستر شبكه‌هاي ارتباطي الكترونيكي به‌عنوان اجزاي سازنده خدمات صوت و تصوير شناسايي شد. مطالعات تطبيقي درمورد تفسير كشورهاي عضو اتحاديه اروپا، نشان‌دهنده تفاسير واگرا درخصوص شاخص‌هاي سازنده خدمات رسانه‌اي صوت و تصوير است.