بازخواني سياست‌ تقريبي بينامذاهبي نادرشاه افشار (مطالعه موردي مجمع نجف)

اصطلاح «تقريب مذاهب اسلامي»، پاراديمي (چارچوب تصوري) است كه ريشه در تاريخ امت اسلامي دارد. گرچه اين اصطلاح در دوران معاصر و با جنبش «دارالتقريب» پديد آمد؛ اما مسئله آن چيزي نبوده است كه در گذشته، انديشمندان و سياستمداران مسلمان از آن غافل باشند. دوران قرن دوم هجري كه منجر به تغيير خلافت گرديد و نيز ورود انديشه ‌هاي مختلف به سرزمينهاي اسلامي منجر به شكل‌ بندي فرق و مذاهب مختلف در حوزه دين اسلام و در نتيجه پديد آمدن اختلافات و نزاعهاي جدي و دامنه‌ دار شد. از ميان افراد و انديشمنداني كه در صدد كاهش اين اختلافات برآمدند، اين مقاله به سياست ديني نادرشاه افشار مي‌ پردازد و هدف از آن تبيين و تحليل نگاه بينامذهبي نادرشاه به منظور كاهش درگيريهاي ميان دولتهاي اسلامي و افزايش ارتباطات بين آنها در بستر تاريخ است.