تحليل متني سندي روايات جري و تطبيق پيرامون آيه 58 سوره نساء با تأكيد بر تفاسير طبري و حويزي

قرآن كتابي است كه مخاطب آن تمامي مردمان در همه دوره‌ها هستند و يكي از رموز اين جاودانگي، قاعده‌ «جري و تطبيق» است. احياء اين روش و بهره‏‌گيرى درست و روشمند از آن، يكى از كارآمدترين شيوه‏‌هايى است كه حضور فعال، مؤثر و هميشگى قرآن را در سراسر تاريخ گذشته، حال و آينده نمايان مى‏‌سازد؛ از اين رو اين روش از ديرباز در تفاسير روايي اهل سنت و اماميه ديده مي ‌شود؛ اما گاهي ذيل يك آيه چند روايت ديده مي ‌شود؛ همچنين راه يافتن احاديث ساختگي به مجموعه روايات، موجب شده است كه محقق نداند به كدام يك بايد اعتماد كرد. يكي از اين آيات، آيه 58 سوره نساء است كه در منابع اهل سنت، چهار و در منابع شيعي، يك دسته روايت در تفسير آن ديده مي ‌شود. اين پژوهش با تحليل محتوا و اسناد احاديث مذكور، معلوم مي ‌كند آيه در شأن افرادي نازل شده، كه عهده ‌دار نظام مسلمانان، عزت ايشان و صلاح آنها در دنيا و آخرت مي ‌باشند و مصداق اتم آن امامان ‌اند كه هر امامي بايد لوازم امامت را به امام بعدي واگذار كند. ساير روايات وارد در اين حوزه، از نظر متن و سند داراي اشكالاتي هستند كه اعتبار آنها را زيرسؤال مي ‌برد؛ البته اين بدان معنا نيست كه بايد آنها را كنار گذاشت.