عملكرد ذرت دانه‌اي تحت تاثير تنش كم‌آبي، كودهاي زيستي و شيميايي

بروز تنش كم آبي از مهم‎ترين عوامل تأثيرگذار بر فعاليت‎هاي ميكروبي خاك در اكوسيستم‎هاي خشك و نيمه‌خشك محسوب مي‎شود كه از طريق محدوديت دسترسي به عناصر غذايي، فعاليت ميكروبي را كاهش مي‎دهد. در اين راستا به منظور ارزيابي تنش كم آبي (30، 50، 70 و 100 درصد ظرفيت مزرعه)، كود شيميايي اوره (100، 200 و 300 كيلوگرم در هكتار) و تأثير كودهاي زيستي (تلقيح بذر با مايكوريزا به تنهايي، تلقيح تلفيقي مايكوريزا و ازتوباكتر و تلقيح تلفيقي مايكوريزا و آزوسپيريليوم و شاهد) بر صفات عملكردي ذرت(Zea mays) ، رقم هيبريد Sc706، آزمايشي به‌صورت كرت‌هاي دوبار خردشده در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي در سه تكرار در دو سال زراعي 97-1396 و 98-1397 در مزرعه اي در فيروزآباد، استان فارس، انجام شد. در ارتباط با عملكرد و اجزاي عملكرد برهمكنش دوگانه و سه‌گانه تنش كم‌آبي، كود شيميايي و كود زيستي در تمام صفات عملكردي اختلاف معني‎داري نشان دادند. در اكثر صفات، كاربرد كود شيميايي اوره (به ميزان 200 و 300 كيلوگرم در هكتار) همراه با كودهاي زيستي (تيمارهاي مايكوريزا-آزوسپيريليوم و مايكوريزا-ازتوباكتر) بهترين نتايج را در پي داشت. در مجموع مي‎توان گفت استفاده از كود 200 و 300 كيلوگرم در هكتار اوره به همراه تركيب كودهاي زيستي مايكوريزا-آزوسپيريليوم و يا مايكوريزا-ازتوباكتر مي‎تواند گزينه‎هاي مناسبي جهت بهبود صفات عملكردي و مورفوفيزيولوژيك ذرت در شرايط منطقه باشد.