تصويرپردازي از آينده بيداري اسلامي بر اساس ماجراي طالوت (ع) در قرآن

ترسيم تصويري قرآن‌بنيان از آينده جريان بيداري اسلامي، در كانون توجه اين پژوهش قرار دارد (مسئله)؛ براي اين منظور از روش آيه‌پژوهي استفاده شده كه در خلال آن با «نگاه آياتي» به ماجراي طالوت(ع) در سوره بقره، «نگاشت» گذشته به آينده به شكلي قاعده‌مند صورت مي‌پذيرد. مطابق با نگاه آياتي مصاديق گذشتۀ «آيات»، ماكتي از مصاديق آيندۀ آن است كه به صورت تكامل يافته‌تر و در پهنۀ وسيع‌تري واقع مي‌شوند. از همين رو مفهوم «آيه» در مطالعات آينده‌نگري قرآني حائز اهميّت است (روش)؛ با معادل‌سازي ماجراي طالوت(ع) با شرايط عصر كنوني امت اسلامي به عنوان «ذوالآيه»، مي‌توان سناريويي براي تحولات آيندۀ امّت اسلام در پنج مقطع پيشنهاد داد؛ يك) ايجاد نياز به تحوّل ساختاري كه در آن به دنبال فشارهاي دشمن، نخبگان جامعه به سطح بالاتري از هشياري و بيداري اسلامي مي‌رسند، دو) ايجاد ساختارهاي الهي در جبهه حقّ، سه) آماده‌سازي لشكريان تا شكل‌گيري يك ساختار نظامي هماهنگ با بهره‌مندي از توان‌هاي فرامادّي، چهار) سركوبي فساد جبهه استكبار با محوريت رژيم صهيونيستي و پنج) ايجاد زمينه‌هاي جهش تمدني. اين الگوي قرآني، تصويري از گشايش پس از شدت و افق روشن استقامت در برابر تهديدها را فراروي بيداري اسلامي مي‌گشايد، كه تداعي‌گر منطق اميدبخش و برانگيزاننده‌اي براي امت اسلامي است (يافته‌ها).