راهبردهاي تصويرسازي رسانه اي از جنبش هاي مقاومت در جهان اسلام؛ موردپژوهي حشدالشعبي عراق

پژوهش با ارائه يك چارچوب مفهومي به تبيين سه اَبر نيروي موثر برتحولات منطقه غرب آسيا شامل؛ محور مقاومت، دولت هاي عربي ناهمسو با مقاومت، دولت هاي فرامنطقه اي مداخله گر و گفتمان ها و نيروهاي اجتماعي سياسي پيرو آنها پرداخته و پس از مرور زمينه هاي شكل گيري و جانمايي قانوني حشد الشعبي عراق(مساله)، با بهره گيري از نظريه هاي چارچوب سازي و انگاره سازي رسانه اي به تحليل گفتمان(روش) حمايتي و پادگفتمان انتقادي رسانه ها پيرامون اين گروه مقاومت مي پردازد. پس از احصاء 64 محور رسانه اي(يافته)، تعميق و نتيجه گيري دال هاي مركزي اين گفتمان ها بيانگر آن است كه رسانه هاي پادگفتمان مقاومت در بخش درون مرزي عراق با راهبرد تحريكِ «گسل هايِ خفته مذهبي، قوميتي و نژادي» باطراحي 6 شكاف «تصويري ناسازگار از حشد الشعبي با امنيت ملي، نظم سياسي و ساختار قانوني عراق» پرداخته و در بخش برون مرزي 4 راهبرد «وابسته نمايي به ايران»، «هراس انگيزي از توسعه فرقه گرايي شيعي»، «متحد سازي دولت هاي ارتجاع عربي بر عليه حشد»، «توليد جنبش هاي موازي حشد» و نتيجتاً تعارض آن با «امنيت و پايايي حكمراني دولت هاي عربي منطقه» را به كار بسته اند. در مقابل رسانه هاي گفتمان مقاومت 2راهبرد «تبييني با تشريح لايه اي» و «تقابلي با توليد ضد جريان» را با تمركز بر تاثير آن بر «تامين منافع ملي عراق» و «هم افزايي با گروه هاي مقاومت» طراحي نموده اند.