بررسي ريشه ها و پيامدهاي بيداري اسلامي (۲۰۱۰-۲۰۱۱)

جنبش بيداري اسلامي طي سال هاي ۲۰۱۰-۲۰۱۱، زنگ خطر را براي حكومت هاي جهان عرب كه اغلب به دليل اقتدارگرايي رژيم حاكم برآن دچار ايستايي سياسي بودند و همواره از هرگونه تغييرگسترده در محيط پيراموني خويش به ويژه تغيير از بالا و قيام مردمي بسيار هراسان بودند، به صدا درآورد. اگرچه اين تحولات دركوتاه مدت نتوانست به طور يكسان در همه كشورها تغييرات عميق و ساختاري ايجادكند، اما توانست زمينه‌ هاي سقوط حكومت در مصر، تونس و ليبي كه تحولات نوظهور را ناديده مي گرفتند، فراهم آورد و در بعضي كشورها تجمعات اعتراضي موجي از تغييرات از بالا را توسط حكومت ها به همراه داشته و منجر به بازبيني ساختاري در سياست هاي اعمالي بر شهروندان شد. مقاله با استفاده از روش توصيفي – تحليلي (روش) به طرح اين سوال پرداخت كه دلايل شكل گيري جنبش بيداري اسلامي چه بوده و چه پيامدهايي در كشورهاي عربي بدنبال داشته است؟ (مساله) در پاسخ اين فرضيه مطرح شد كه وخامت اوضاع اقتصادي، رسانه ها و ساختار حكومت نقش زيادي در شكل گيري جنبش داشته و پيامدهايي چون تقويت محور مقاومت، دميدن روح جسارت و اميد در جوانان، شكل گيري نظم منطقه اي و بازتوليد قدرت شيعي در منطقه داشته است(يافته‌ها).