نقش اخلاق سازماني در اعتماد و عملكرد شغلي

زمينه: اخلاق سازماني به عنوان يك چارچوب و الگوي مناسب در جهت پيشبرد اهداف سازمان، به عنوان يك عامل انگيزاننده قوي است و تأثير مستقيم بر عملكرد و يا خدمات سازمان‌ها دارد، كه اين امر در مفهوم جلب اعتماد سازماني و بهبود عملكرد شغلي جلوه‌گر خواهد شد؛ لذا اين پژوهش با هدف بررسي نقش اخلاق سازماني بر دو مولفه اعتماد سازماني و عملكرد شغلي كاركنان انجام شد. روش: روش انجام كار به صورت يك تحليل مرور سيستماتيك در سال 1401 صورت پذيرفت و براي انجام آن از پايگاه‌هاي علمي انگليسي و پايگاه‌هاي علمي فارسي معتبر، كليد واژه‌هاي مرتبط با موضوع تحقيق در دو زبان فارسي و انگليسي استفاده شد؛ از مجموع 127 مقاله، با بهره‌گيري از چك ليست استروب، در نهايت با حذف مقالات تكراري، مقالات فاقد متن كامل و....، 18 مقاله واجد شرايط نهايي شده و به پژوهش وارد گرديدند. يافته‌ها: از ميان مقالات نهايي، 50 درصد مطالعات خارجي و 50 درصد نيز داخلي بوده‌اند، كه در اين ميان 5.55 درصد پژوهش‌هاي مقطعي وكيفي، 27.77 درصد توصيفي وتحليلي، 22.22 درصد توصيفي وپيمايشي، 5.55 درصد مقطعي وتحليلي، 5.55 درصد مقطعي وكيفي و در نهايت 31.36 درصد توصيفي وهمبستگي بوده‌اند. در تمام مقالات بررسي‌شده، به نوعي نقش اخلاق سازماني در بهبود اعتماد سازماني و ارتقاي كيفي عملكرد شغلي مورد بحث قرار گرفته و تأييد شد. نتيجه‌گيري: نتايج اين تحقيقات نشان داد كه مي‌توان ميان اخلاق سازماني و دو متغير اعتماد سازماني ارتباط معناداري متصور بود؛ به عبارت ديگر مديريت مناسب مفاهيم اخلاقي در سازمان‌، نه تنها نتايج درون سازماني مانند ارتقاي بهره‌وري و عملكرد شغلي، تقويت وجدان كار گروهي، نهادينه‌سازي ارزش‌هاي اخلاقي و توانمندساختن كاركنان را در پي خواهد داشت، بلكه مي‌تواند موجب افزايش حس اعتماد به سازمان گردد.