اصول و قواعد اخلاقي حاكم بر تفسير قانون اساسي

زمينه: تفسير قانون تلاش براي درك نيت قانون‌گذار و حل تعارضات، رفع ابهامات و تطبيق موارد و تعيين زمان و مكان قانون است. در مورد تفسير قانون اساسي بايد توجه داشت كه قانون اساسي در صدر هرم قوانين قرار دارد و ساير قوانين بر اساس آن و تحت تأثير آن تنظيم مي‌شوند. اصول و قواعد اخلاقي و عرف در تفسير قوانين نقش مهمي دارند. از اين رو مطالعه حاضر به بررسي اصول و قواعد اخلاقي حاكم بر تفسير قانون اساسي پرداخته است. نتيجه گيري: مكاتب مختلف ديدگاه هاي متفاوتي نسبت به نقش اصول اخلاقي در تفسير قانون اساسي دارند. براي نمونه بر اساس مكتب تفسير تاريخي (اجتماعي)، قانون با حيات اجتماعي و اصول اخلاقي-عرفي هر ملت پيوند ناگسستني دارد. همچنين از دلايلِ گذار از پوزيتيويسم حقوقيِ محض و اقبال مجدد به تئوري حقوق طبيعي در قرن بيستم را بايد در موضع اين جريان حقوقي نسبت به تفكيك حقوق از اخلاق دانست. نظريه وحدت حقوق و اخلاق متأثر از مكتب حقوق طبيعي بيان كند كه ارزش هاي اخلاقي در ايجاد محتواي قاعده حقوقي نقش آفرين هستند و هر قاعده حقوقيِ مغاير با محتواي اخلاق را نامعتبر تلقي مي كند.