تأثير برنامه مراقبت پرستاري مبتني بر الگوي سازگاري «روي» بر كيفيت خواب بيماران تحت درمان نگه دارنده با متادون: يك كارآزمايي باليني تصادفي شده

زمينه و هدف: سوء مصرف مواد افيوني از مهم ترين مشكلات دنياي كنوني است و به طور مستقيم بر كيفيت خواب افراد تأثير مي گذارد. اين مطالعه با هدف تعيين تأثير يك برنامه مراقبت پرستاري مبتني بر الگوي سازگاري «روي» بر كيفيت خواب در بيماران تحت درمان نگه دارنده با متادون انجام گرفته است. روش بررسي: اين مطالعه كارآزمايي باليني تصادفي شده يك سوكور در سه ماهه پاياني سال 1401 با مشاركت 60 بيمار مبتلا به سوء مصرف مواد افيوني تحت درمان نگه دارنده با متادون مقيم مركز كاهش آسيب اعتياد شهر اصفهان انجام گرفت. نمونه گيري به صورت در دسترس و تخصيص نمونه ها به صورت تصادفي با نرم افزار توليد توالي تصادفي شامل گروه مداخله (30 نفر) و گروه كنترل (30 نفر) انجام يافت. براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه كيفيت خواب Pittsburgh استفاده شد. مداخله يك برنامه سه ماهه مراقبت پرستاري مبتني بر الگوي سازگاري «روي» بود. گروه كنترل درمان هاي معمول را دريافت كردند. از نرم افزار SPSS نسخه 26 و آمار توصيفي و استنباطي جهت تجزيه و تحليل استفاده شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه در گروه مداخله، ميانگين نمره كل كيفيت خواب بعد از مداخله كاهش معناداري داشته است (كيفيت خواب بهبود يافته است) (0.001 p). همچنين، قبل از مداخله، ميانگين نمره كل كيفيت خواب در گروه مداخله و كنترل تفاوت معناداري نداشته (0.05 p)، در حالي كه بعد از مداخله معنادار بوده است (0.001 p). نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد كه برنامه مراقبت پرستاري مبتني بر الگوي سازگاري «روي» در بهبود كيفيت خواب بيماران تحت درمان نگه دارنده با متادون مؤثر بوده است. بنابراين، اين الگو مي تواند چارچوب مناسبي براي ارايه مراقبت از اين قبيل بيماران فراهم كند.