بررسي رابطه سلامت معنوي و نگرش به مرگ در مراقبان خانوادگي بيماران مبتلا به كوويد-19 ترخيص شده از بخش هاي مراقبت ويژه بيمارستان هاي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي تهران در سال 1400

زمينه و هدف: مراقبان خانوادگي بيماران مبتلا به كرونا كه در بخش هاي مراقبت ويژه بستري مي شوند با چالش هاي فراواني روبه رو هستند كه مي تواند بر سلامت آنان اثر گذارد. از طرفي سلامت معنوي مي‌تواند يكي از مؤلفه هاي مناسب جهت سازگاري با شرايط استرس زا باشد. بنابراين، اين مطالعه با هدف تعيين رابطه سلامت معنوي و نگرش به مرگ در مراقبان خانوادگي بيماران مبتلا به كوويد-19 ترخيص شده از بخش هاي مراقبت ويژه انجام گرفته است. روش بررسي: پژوهش حاضر يك مطالعه توصيفي- همبستگي است كه در فاصله ارديبهشت تا آذرماه سال 1400 انجام يافته است. جامعه پژوهش شامل مراقبان خانوادگي بيماران با تشخيص كوويد-19 كه از بخش مراقبت ويژه بيمارستان‌هاي وابسته به علوم پزشكي تهران ترخيص شده اند، بوده است. نمونه‌هاي پژوهش شامل 260 نفر از مراقبان خانوادگي است كه به روش در دسترس و مبتني بر هدف انتخاب شدند. ابزارهاي پژوهش شامل پرسشنامه جمعيت‌شناختي و باليني و پرسشنامه سلامت معنوي Polotzin و Ellison و پرسشنامه نگرش به مرگ Wong است. داده ها در نرم افزار SPSS نسخه 24 و با استفاده از آزمون هاي كاي‌دو، آناليز واريانس يك طرفه و ضريب همبستگي Spearman تحليل شد. يافته‌ها: نتايج پژوهش حاضر نشان داد بين نمره كل سلامت معنوي و نمره كل نگرش به مرگ ارتباط معكوس و معناداري وجود دارد (۱۰۱/۰-=rs، 0.05 p). يافته هاي مطالعه در خصوص نگرش به مرگ نشان داد كه بعد ترس از مرگ بيش‌ترين نمره ميانگين و بعد پذيرش فعالانه كم‌ترين ميانگين را به خود اختصاص داده است. همچنين سلامت مذهبي با اجتناب از مرگ (۹۳/۰-=rs) و ترس از مرگ (0.64-=rs) ارتباط معكوس و معناداري دارد (0.05 p). نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد كه بين سطح سلامت مذهبي و ابعاد منفي نگرش به مرگ ارتباط معكوس وجود دارد، به گونه اي كه ميانگين نمره ابعاد نگرش منفي به مرگ شامل ترس و اجتناب از مرگ در افرادي كه نمره سلامت مذهبي بالاتري داشتند، كم‌تر بود. اين موضوع اهميت توجه بيش‌تر به بعد مذهبي را در خانواده و بيماران ترخيص شده از بخش مراقبت هاي ويژه و نقش آن در كاهش ابعاد منفي نگرش به مرگ را نشان مي دهد.