بررسي دانش و تبعيت پرستاران اورژانس از دستورالعمل فعال‌كننده پلاسمينوژن بافتي در بيماران مبتلا به سكته مغزي

زمينه و هدف: سكته مغزي اولين و مهم ترين بيماري عروق مغزي و يكي از علل مهم معلوليت ها و مرگ و مير است. مراقبت به موقع و مناسب نقش مهمي در كاهش عوارض آن و مرگ دارد. هدف از انجام اين پژوهش تعيين دانش و تبعيت پرستاران اورژانس از دستورالعمل فعال‌كننده پلاسمينوژن بافتي در بيماران مبتلا به سكته مغزي است. روش بررسي: اين مطالعه به روش توصيفي انجام يافت. نمونه گيري به صورت سهميه اي تصادفي بود. پرسشنامه هاي دانش و تبعيت، به صورت خودگزارشي توسط 170 نفر از پرستاران شاغل در اورژانس بيمارستان هاي شهر تبريز در سال 1402 تكميل شد. داده ها در نرم‌افزار SPSS نسخه 26 و با استفاده از آزمون هاي آماري تي‌مستقل، آناليز واريانس يك طرفه و ضريب همبستگي Pearson تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها: ميانگين و انحراف معيار سن پرستاران 6.57±34.24 سال بود و بيش‌تر آنان (101 نفر، 59.4%) درباره فرايند و فعال سازي كد TPA كلاس يا دوره گذرانده بودند. ميانگين و انحراف معيار نمره دانش و تبعيت پرستاران از دستورالعمل فعال‌كننده پلاسمينوژن بافتي در بيماران مبتلا به سكته مغزي به ترتيب برابر 10.37±52.67 (دامنه نمره قابل كسب 100-0) و 5.18±68.14 (دامنه نمره كسب 75-15) بود. بين نمره دانش با نمره تبعيت پرستاران (0.263=r، 0.332=p) رابطه مستقيم و ضعيف مشاهده شد. همچنين، ارتباط آماري معناداري بين مشخصات فردي و اجتماعي پرستاران با نمرات دانش و تبعيت ايشان مشاهده نشد (0.05 p). نتيجه‌گيري: طبق يافته ها شركت‌كنندگان نمرات رضايت بخشي در آزمون دانش و نيز تاحدودي تبعيت از دستورالعمل فعال‌كننده پلاسمينوژن بافتي در بيماران مبتلا به سكته مغزي كسب نكردند. از آن جايي كه تبعيت از دستورالعمل‌ها مستلزم داشتن دانش كافي در اين زمينه است، توصيه مي شود اقدامات لازم براي آموزش و نظارت پرستاران انجام شود.