گفتمان‌ شناسي انتقادي شگردهاي اقناع در درخواست‌هاي متكديان

تكّدي گري آسيبي اجتماعي است كه عوامل مختلفي مانند بيكاري، فقر مادي، پيري و ازكارافتادگي، تنبلي، اعتياد، معلوليت و بيماري، مسائل خانوادگي در پيدايش آن دخالت دارند. در اين تحقيق، تلاش شده است تا نحوه ي بازنمايي و كاربرد فنون اقناع در درخواست هاي متكديان از منظر تحليل گفتمان انتقادي تحليل گردد. بخشي از داده هاي تحقيق  مستخرج از سليمي (1398) است كه گفتمان 20 متكدي در شهر بيرجند را جمع آوري نموده و بدون تحليل زباني درخوري ارائه داده است. بخش ديگر نيز برگرفته از گفتار 15 متكدي ديگر در شهر قاين است كه توسط نگارنده مشاهده و ضبط گرديده است. لازم به ذكر است كه شهرهاي بيرجند و قاين مجاور بوده و مشابهت هاي فرهنگي زيادي دارند. درخواست هاي موجود در داده ها و شگردهاي اقناع در گفتمان متكديان در ارتباط بينامتني با دو گفتمان مرتبط ديگر يعني گفتمان صدقه و گفتمان كار در جامعه ي تحقيق بررسي شد. نتايج نشان داد كه متكديان با آگاهي از اعتقادات مذهبي افراد مخصوصاً اهميت صدقه در دفع بلايا و مريضي ها و نيز از طرفي با آگاهي از اهميت كار و ارزش آن نزد مردم، از انواع و اقسام شگردهاي اقناع مخاطب براي تحريك احساسات و ترحم انگيزي استفاده مي كنند. اين شيوه ها كه صادقانه يا مكارانه به كار مي روند، يا زباني هستند مثل كاربرد دعا، شعر، قسم، نفرين و داستان سرايي كه به صورت موزون خواني با لحن غمگين و مؤثر بيان مي شوند و يا غير زباني هستند مانند صحنه سازي، ظاهرسازي، موقعيت مداري (زماني و مكاني) و كاربرد مؤثر زبان بدن براي ايجاد ترحم در مخاطب. در پايان نيز انگاره ي پيشنهادي تحقيق حاضر مرتبط با شيوه هاي اقناع در گفتمان متكديان ارائه مي شود.