تحليل تغييرات بارش در شرق و غرب تراست اصلي زاگرس

اثر ارتفاع بر افزايش بارش و اثر ناهمواري بر ايجاد بيابان ازجمله مسائلي است كه ذهن محقق را درگير كرده است. هدف از پژوهش حاضر بررسي وضعيت بارش در دامنه‏هاي غربي و شرقي تراست اصلي زاگرس است. براي دستيابي به اين هدف، عملكرد و ارتباط عوامل ارتفاع و بارش به‌عنوان پارامترهاي مؤثر در دامنه‏هاي مختلف زاگرس بررسي و نقشه‏هاي هم‏بارش و هم‏ارتفاع از محدودۀ مطالعه‌‌شده استخراج و تحليل شده است. نتايج نشان داد كه افزايش بارش در دامنه‏هاي روبه‏باد با افزايش ارتفاع هماهنگي مطلوبي دارد؛ ولي افزايش بارش تا تراست اصلي زاگرس تداوم ندارد. در غالب مناطق، فراواني بارش قبل از بالاترين ارتفاع زاگرس (منطبق با تراست اصلي زاگرس) اتفاق افتاده است؛ به‌طوري كه با عبور از تراست زاگرس (باوجود ارتفاع چشمگير منطقه) مقدار بارش به‌طور محسوسي روند كاهشي دارد. در قسمت‏هاي شمالي زاگرس بيشترين تغيير بارش در قسمت بادپناه (در مجاورت بلندترين قله‌ها) اتفاق افتاده است. دامنه‌هاي شرق تراست اصلي زاگرس، هرچند به‌دليل موقعيت بادپناهي، بارش كمتري را دريافت مي‌كنند، به‌علت شيب سطح‌هاي ارضي كمتر (نسبت به دامنه‌هاي غرب تراست اصلي زاگرس)، سطح دريافت‌كنندۀ بيشتري دارند. همچنين، به‌دليل مرتفع‌بودن، مقدار زيادي از بارش را به‌صورت برف دريافت مي‌كنند؛ در‌نتيجه با فراهم‌شدن امكان نفوذ بيشتر آب به درون زمين (در طي دورۀ ذوب برف)، اثر‌هاي اكولوژيكي فراواني را بر محيط پيرامون مي‌گذارند.