بررسي و ارزيابي توان اكولوژيكي توسعۀ شهر شاهين ‎شهر

شاهين‌شهر در 19 كيلومتري شمال اصفهان به‌تازگي به يكي از شهرهاي مهاجرپذير در استان تبديل شده است. ارزيابي توان طبيعي، يك ضرورت براي توسعۀ پايدار و به‌خصوص مراكز شهري است. هدف از پژوهش حاضر بررسي توان اكولوژيك پهنۀ شاهين‌شهر براي توسعۀ شهري بر‌اساس اصول آمايش سرزمين با استفاده از سامانۀ اطلاعات جغرافيايي است. پژوهش حاضر از‌حيث ماهيت و روش از نوع پژوهش‌هاي توصيفي-تحليلي و از‌حيث هدف كاربردي است. براي رسيدن به هدف پژوهش از داده‌هاي مكاني استفاده و سپس اين داده‌ها در نرم‌افزار GIS با استفاده از مدل‌هاي تصميم‌گيري چندمعيارۀ SAW  و  ANPتحليل شد. بر اين اساس، ابتدا مطالعات پايه انجام و نقشه‌هاي موضوعي منطقه تهيه و رقومي‌سازي شد. سپس با استفاده از روش‌هاي ANP و SAW نقشه‌هاي ارتفاع، شيب، جهت، خاك، پوشش‌گياهي، زمين‌شناسي و اقليم هم‌پوشاني و درنهايت، نقشۀ توان اكولوژيكي توسعۀ شهري در محيطArc GIS10.8 تهيه شد. در‌ميان پژوهش‌هاي صورت‌گرفته در شاهين‌شهر تاكنون پژوهشي كه در آن همزمان از داده‌هاي مكاني و تكنيك‌هاي تصميم‌گيري استفاده شده باشد، صورت نگرفته است كه اين خود دليلي بر نوآوري پژوهش حاضر است. درنهايت، نتايج پژوهش حاكي از مطلوب‌بودن قسمت شمالي شهر براي توسعه است. همچنين، بنا به شرايط اقليمي و توپوگرافي محدوده در‌صورت وقوع بارندگي ممكن است سيلاب رخ دهد كه براي مقابله با اين مسئله، تدبير‌هاي لازم مانند وجود مسيلي كه مي‌تواند اين مشكل را حل كند از قبل انجام شده است. قسمت‌هاي جنوب و شرق اين منطقه به‌دليل پيوستگي به شهرهاي اصفهان، گز و گرگاب و قسمت غربي به‌دليل نزديكي به صنايع بزرگ نظير پالايشگاه و پتروشيمي اصفهان غيرعلمي و توسعۀ قسمت جنوبي نيز به‌دليل وجود تأسيسات فاضلاب و اراضي كشاورزي غيراصولي و نامناسب است.