ارزيابي مسيرهاي دوچرخه سواري از‌لحاظ حركت و دسترسي با بهره از روش MABAC (مورد مطالعاتي: منطقۀ 1 و 3 شهر اصفهان)

گسترش روزافزون شهرنشيني موجب افزايش تراكم فعاليتي در شهرها شده و به‌دنبال آن مشكلات عديده‌اي را در‌حوزۀ حمل‌ونقل شهري همچون آلودگي‌هاي ناشي از سوخت‌هاي فسيلي و ترافيك‌هاي سرسام‌آور ايجاد كرده است. توسعۀ گونه‌هاي ‌پايدار سفر براي ترددهاي درون‌شهري همچون دوچرخه‌سواري ازجهت مواجهه با عوامل مخل آسايش شهروندان اجتناب‌ناپذير است. همچنين، نارسايي‌هاي موجود در شبكۀ مسيرهاي دوچرخه‌سواري منجر به كاهش استفاده از اين شيوۀ حمل‌ونقل شده است. در همين ‌راستا، منطقه‌هاي 3 و 1 شهر اصفهان واقع در مركز تاريخي و ارزشمند اين استان به‌عنوان پيشتاز در احداث مسير دوچرخه‌سواري است. هدف از پژوهش حاضر بررسي مسيرهاي دوچرخه‌سواري منطقه‌هاي 3 و 1 شهر اصفهان به‌لحاظ شاخص‌هاي حركت ‌و دسترسي است. روش استفاده‌شده در اين پژوهش از نوع پژوهش‌هاي آميختۀ كمّي و كيفي است. در پژوهش حاضر معيارهاي كمّي و كيفي مربوط ابتدا با بررسي مباني نظري و تجربه‌هاي موفق داخلي و خارجي به‌دست‌آمده و سپس داده‌ها با مطالعات اسنادي و ميداني جمع‌آوري شده است. داده‌هاي كمّي پژوهش با استفاده از روش‌هاي تحليل توپوگرافي و دسترسي به كمك نرم‌افزار GIS و سنجه‌هاي كيفي پژوهش نيز با استفاده از جدول‌هاي تحليليِ شناساييِ امكانات و محدوديت‌ها و درنهايت، يكپارچه‌سازي داده‌ها و تحليل نهايي با روش تحليلي MABAC پژوهش صورت گرفته است. نتايج حاصل از پژوهش نشان داد كه از مجموع 22 مسير دوچرخه‌سواري در منطقه‌هاي 1 و 3 شهر اصفهان به‌ترتيب مسيرهاي مطهري با امتياز 0.183، چهارباغ عباسي با امتياز 0.174 و صائب با امتياز 0.132 مسيرهاي مطلوب و مسيرهاي پاسداران با امتياز 0.127-، باغ گلدسته با امتياز 0.086- و آيت‌الله خراساني با امتياز 0.084- مسيرهاي نامطلوب است. سرانجام، با‌توجه به ارزيابي صورت‌گرفته، پيشنهاد‌هايي براي بهبود وضعيت اين مسيرها ارائه‌ شده است. از موارد نوآوري در اين پژوهش مي‌توان به تأكيد برروي معيارها و شاخص‌هاي مرتبط با مسيرهاي ويژۀ دوچرخه، تمركز بر ارزيابي مسيرهاي مخصوص دوچرخه به‌لحاظ بُعد حركت ‌و ‌دسترسي و استفاده از روش‌هاي تلفيقي و تحليلي همچون MABAC براي دستيابي به هدف اشاره كرد.