بازخواني حكمت عملي و بازسازي الگوي نظريۀ سياستي

خط‌مشي يك الگوي راهنما براي هماهنگ‌سازي بازيگران حل يك‌ مسئلۀ عمومي است. شكل‌گيري يك خط‌مشي، به‌عنوان پديده‌اي اجتماعي، خود نيازمند تأمين زمينه‌هاي معرفتي و غيرمعرفتي متعددي است. اين متن تلاش مي‌كند برخلاف رويكردي كه به بازخواني مكرر نظريه‌هاي مدرن مشغول است، با بازخواني حكمت عملي، به بازسازي الگوي نظريۀ سياستي براساس ظرفيت‌هاي حكمت عملي بپردازد. نظريۀ سياستي زمينه‌هاي معرفتي موردنياز خط‌مشي را در قالب پاسخ به سه پرسش «هستي‌شناختي»، «سعادت‌شناختي» و «مسئله‌شناختيِ» خط‌مشي تأمين مي‌كند. حكمت عملي نيز دانشي برهاني است كه معرفتي يقيني را دربارۀ پديده‌هاي ارادي و انساني، ازحيث نيل به سعادت توليد مي‌كند. اين دانش سترگ، از سه بخش توصيفي، تقديري و تجويزي تشكيل شده‌است. بخش توصيفي حكمت عملي با ارائۀ هستي‌شناسي لايه‌مند براي پديدۀ سياستي، پرسش اول نظريۀ سياستي را پاسخ مي‌گويد. همين بخش با صورت‌بندي مفهوم سعادت و همچنين همراهي با بخش تقديري حكمت عملي، پاسخ پرسش دوم نظريۀ سياستي را تأمين مي‌كند. دستيابي به بينش نظري موردنياز براي ادراك و ساختاردهي مسئلۀ سياستي نيز با ادغام دو بخش توصيفي و تقديري حاصل مي‌آيد.